Στα τόσα, αρκετά..., χρόνια που διατηρώ γραφείο στην Αθήνα δεν είχε τύχει να μού τηλεφωνήσει κάποιος για να πάρει την γνώμη μου. Εφέτος μού τηλεφώνησαν τρείς!
Χρήσιμο εργαλείο οι δημοσκοπήσεις και οι παρόμοιες "έρευνες αγοράς". Χρήσιμες για τα κόμματα για τους πολιτικούς. Και οι έρευνες αγοράς για τους εμπόρους, για τους βιομήχανους. Οι οποίοι βλέπουν τις τάσεις του εκλογικού σώματος ή των υποψήφιων πελατών τους (άλλωστε και οι πολλοί, για να μην πω όλοι, οι πολιτικοί σαν πελάτες μάς βλέπουν...).
Πολύ χρήσιμες είναι βέβαια οι δημοσκοπήσεις και έρευνες αγοράς για τούς ίδιους τους επαγγελματίες του κλάδου. Που φαίνεται να πάει πολύ καλά οικονομικά αφού από μιά-δυό εταιρείες που υπήρχαν κάποτε (και ...εισαγόμενες Gallup, Nielsen κ.ά.) τώρα έχει γεμίσει ο τόπος απ' αυτές. Ντόπιες πιά.
Σε μάς είναι χρήσιμες πού; Σε τί πράγμα μάς βοηθάνε; Τί μάς νοιάζει να ξέρουμε ότι π.χ. ο Γ. Παπανδρέου προηγείται; Έ καί;
Στον απλό πολίτη σε τίποτα δεν χρησιμεύουν οι δημοσκοπήσεις. Μόνο στους καιροσκόπους ίσως. Να δουν κατά πού φυσσάει ο αγέρας και να πάρουν έγκαιρα θέση ...στον προθάλαμο κάποιου βουλευτικού, ή υπουργικού κατά προτίμηση, γραφείου για κάνα ρουσφέτι.
Άρα γιατί ο απλός πολίτης πρέπει να δίνει δωρεάν τον χρόνο του στους δημοσκόπους; Δεν είναι χρήμα ο χρόνος τους; Γιατί οι δημοσκόποι να μην πληρώνουν κάθε ερωτώμενο για τον χρόνο που διαθέτει, αφού η εταιρεία τους οικονομάει (τα ...άντερά της, λέγεται) από αυτή την δουλειά; Σε ποιά «ηθική της αγοράς» στηρίζεται αυτή η παροχή "πρώτης ύλης" ΔΩΡΕΑΝ; Γίνεται τίποτε δωρεάν σήμερα; Έχει ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ άλλη επιχείρηση τις πρώτες ύλες της δωρεάν; Και η πληροφορία π.χ. «ποιόν θεωρείτε καταλληλότερο για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ» είναι ΠΡΩΤΗ ΥΛΗ για τους δημοσκόπους. Γιατί πρέπει να τήν παίρνουν δωρεάν;
Μάϊος πρέπει να ήταν, όταν μέ πήραν πρώτη φορά τηλέφωνο από μια εταιρεία δημοσκοπήσεων, δεν θυμάμαι το όνομά της, δεν έχει σημασία άλλωστε. Ένα ευγενικό αγόρι ήτανε. Ιδού, περίπου, ο διάλογός μας:
- Από την εταιρεία........ Θα μάς διαθέσετε 5 λεπτά για μιά δημοσκόπηση;
- Πόσο θα μέ πληρώσετε γι' αυτά τα 5 λεπτά;
- ....... (μούγγα)
- Εσείς δεν θα πληρωθείτε για τον χρόνο που διαθέτετε;
- Εγώ, ξέρετε..., 85 λεπτά (του ευρώ) παίρνω για κάθε ερωτηματολόγιο.
- Η εταιρεία σας όμως βγάζει πολύ περισσότερα. Γιατί να μην πληρώσει κι εμένα;
- Τί να σάς πώ...
- Να σάς δώσω έναν αριθμό λογαριασμού να μού καταθέσετε 5 ευρά;
- Δεν μπορώ να υποσχεθώ κάτι τέτοιο, δεν θα τό δεχτούν μάλλον.
- Τότε πάρτε το έπόμενο τηλέφωνο.
Μετά έκατσα κι έκανα τον λογαριασμό:
Αφού τους στοιχίζει 0.85Ε (το νούμερο είναι ακριβές!) ο τηλεφωνών δημοσκόπος, άντε 1Ε με το κόστος των τηλεφώνων. Θα πάνε και κάμποσα "στράφι". Για «δείγμα» 1.000 ατόμων, που είναι το σύνηθες, όλο κι όλο το κόστος της πρώτης ύλης είναι 1.000Ε. Πέστε να τούς στοιχίζει και άλλα 100Ε (δυό μεροκάματα) για να περάσουν τα αποτελέσματα στον κομπιούτερ. Άντε να πάρει και 200Ε κάποιος ειδικός επιστήμονας που θα τά κατατάξει, θα τά αναλύσει, θα τά συγκρίνει, θα τά κάνει παρουσιάσιμα. Πέστε ότι έχουν, αναλογικά, κι άλλα 200Ε έξοδα για ενοίκιο, ηλεκτρικό κλπ.
Το σύνολο δαπάνης παραγωγής του "προϊόντος" τους φτάνει τα 1500 ευρά το πολύ.
Έχω ακούσει ότι η φτηνότερη δημοσκόπηση δεν πάει κάτω από 10.000Ε. Γιατί να μην δίνουν δηλαδή 5.000Ε (από 5Ε σε κάθε δημοσκοπούμενο) για να αποχτήσουν την πρώτη ύλη;
Πάλι αρκετά θα κερδίζουν...
Αν κάποιος blogger έχει πιό ακριβείς πληροφορίες για το πόσο χρεώνονται οι δημοσκοπήσεις, ας τό κοινολογήσει για να ξέρουμε.
