Πάντα ήταν χρήσιμη συμβουλή... Τώρα έγινε αδήριτη ανάγκη!

«Άμα σέ τρώει η πλάτη, κοίτα να βρείς τρόπο να ξυστείς μόνος σου!
Διότι, αν σέ ξύσει άλλος... ή θα σέ ξύσει αλλού ή θα σέ γρατσουνίσει...»

16/4/11

Αυτενέργεια ενάντια στην κρίση


Από τον ...αγγλοπρεπή τίτλο ετούτου του μπλογκ εννοείται άμεσα ότι εδώ θεωρούμε την αυτενέργεια ως πανάκεια θεραπευτική για πάραπολλά άσχημα του κόσμου μας.
Την αυτενέργεια, που καθόλου δεν δηλώνει ιδιοτέλεια, αφού όποιος/όποια δεν έχει καταλάβει ότι μόνον ως κοινωνία, μόνον συνολικά, μπορούμε να πάμε καλλίτερα κι όχι ως άτομα {φροντίζοντας για την "πάρτη" μας} καλό θα είναι να πάει τόν/τήν δει κάνας γιατρός. Ο, συναγωνιστής και πάλαι-ποτέ φίλος, Μυλωνάκης, ας πούμε...
Την αυτενέργεια έχουμε να τήν προτείνουμε και στις συλλογικές της εκφάνσεις, όπως συνεργατικές {Mondragόn κ.ά.}, αυτοδιαχειριζόμενες κοινότητες, αυτόνομοι συνεταιρισμοί, ως απάντηση στην κρίση που δημιούργησαν οι διεθνείς τοκογλύφοι, αλλά και στο πιό ιδιωτικό, πιο «δικό μας» επίπεδο, ως μέσο μεγάλης ελάφρυνσης των συνεπειών της κρίσης και των μέτρων απομύζησής μας, που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις-υπηρέτες των τοκογλύφων. 
Θα ..."τραβήξει εις μάκρος" τούτο το άρθρο, νομίζουμε πως αξίζει να τό διαβάσετε ώς το τέλος όμως και -πολύ περισσότερο- να μάς πείτε τις απόψεις σας, τη γνώμη σας.

ΕΥΚΟΛΙΑ και ΣΥΝΕΣΗ
Μάς έχουν κακομάθει με τήν «ευκολία». Εύκολα να κάνεις τούτο, εύκολα να κάνεις εκείνο... Εύκολα να αγοράζεις... Για να πληρώνεις πιο πολλά βέβαια... Εύκολα να ξεμπερδεύεις {να γλιτώνεις το πλύσιμο π.χ. με σκεύη και συσκευασίες μιάς χρήσης} και ας δημιουργείται τεράστιο, ανεπίλυτο πρόβλημα με τον τερατώδη πολλαπλασιασμό των απορριμμάτων. Πρόβλημα που τό πληρώνετε ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ πανάκριβα.
Δείξτε σύνεση, αντισταθείτε στην -δήθεν και της στιγμής μόνον!- «ευκολία»:
Όταν μπορείτε {και μπορείτε πολύ περισσότερες φορές από ό,τι νομίζετε...} μην αγοράζετε τίποτε σε συσκευασία μιάς χρήσης, όπως αλουμινένια κουτιά αναψυκτικών και μπύρας, νερό σε πλαστικά μπουκάλια κ.ά. ΚΑΙ ακριβότερα τά πληρώνετε ΚΑΙ πολύ περισσότερα σκουπίδια δημιουργείτε. Προτιμείστε επιστρεφόμενες-επαναχρησιμοποιούμενες συσκευασίες. Μην επικαλείστε την ανακύκλωση ως ...άφεση αμαρτιών.
Ακόμα περισσότερο όμως μπορείτε και να αυτενεργήσετε κάποιες φορές. Δείτε:
Στο παντοπωλείο μου {απλοελληνιστί: ...σουπερμάρκετ} για φρούτα και λαχανικά διαθέτουν και πλαστικές και ΧΑΡΤΟσακκούλες και τις ελιές τις βάζεις μόνος σου σε κάτι πλαστικά κυπελλάκια με καπάκι.
Καθόλου δύσκολο δεν τό βρήκα να ΞΑΝΑχρησιμοποιώ τα ίδια κυπελλάκια, κολλώντας πάνω στην παλιά ετικέττα ζύγισης-τιμολόγησης την καινούρια, και τις ίδιες σακκούλες, ζητώντας από τον υπάλληλο-ζυγιστή να κάνει τό ίδιο.
Όλος κι όλος ο ...κόπος μου είναι να μην τά πετάω κάθε φορά στα σκουπίδια, αλλά να τά κρατάω κάπου και να τά ξαναπαίρνω μαζί μου πηγαίνοντας για ψώνια. Αν τό κάναμε πολλοί-πολλές να είστε βέβαιοι ότι τα παντοπωλεία θα μείωναν τις τιμές κατά το κόστος συσκευασίας, που σε μάς τό χρεώνουν φυσικά.
Συμπληρωματικά:
1. Η χρήση πλαστικών ποτηριών και πιάτων είναι ΑΠΟΛΥΤΗ βλακεία. Πέρα από το ότι είναι δύσχρηστα {βουλιάζουν τα ποτήρια, λυγίζουν τα πιάτα...} και κάθε τόσο έχετε και μιά μικροζημιά, λεκιάσματα κλπ, στοιχίζουν κιόλας ΑΡΚΕΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ από ό,τι νομίζετε ΚΑΙ ως αγορά ΚΑΙ ως -τεράστιος!- όγκος σκουπιδιών για αποκομιδή-απόρριψη.
2. Τα αλουμινένια κουτιά αποθηκεύονται υπό συνθήκες ΑΠΟΛΥΤΑ ανθυγιεινές σε βρώμικες αποθήκες, φορτηγά κλπ. Στη Γερμανία πριν, δύο νομίζω, χρόνια είχε δημιουργηθεί μεγάλος ντόρος με 44 {σαράντα τέσσερα} άτομα που είχαν αρρωστήσει επειδή ήπιαν μπύρα από κουτιά... Έτυχε η παρτίδα, θα πείτε... Είναι αλλοιώς όμως με το μπουκάλι: Το ξετάπωμα αφήνει το χείλος εκροής καθαρό.

«ΚΑΙ πληρώνεις ΚΑΙ λερώνεις»
Με αυτόν τον τίτλο είχα γράψει πριν χρόνια ένα άρθρο στον "Παρατηρητή της Ηπείρου", το οποίο αναδημοσιεύτηκε και σε άλλα -καταναλωτικά/οικολογικά- έντυπα. Ήταν μιά έρευνα-στατιστική της σχέσης κόστους-όγκου σκουπιδιών μικρών και μεγαλύτερων συσκευασιών. Μεταφέρω εδώ τα κύρια σημεία.
Στιγμιαίος καφές σε "κανονικά" κουτιά, σε μικρά κουτιά και σε φακελάκια μιάς δόσης.
Ως προς το κόστος, με το πρώτο ως βάση {100%} η μικρότερη συσκευασία ήταν 250% ακριβότερη και η "μιάς δόσης" 650%, εξήμισυ φορές, ακριβότερη!
Ως προς τον όγκο απορριμμάτων, με το πρώτο πάλι ως βάση {100%} η μικρότερη συσκευασία «παρήγαγε» 150% περισσότερα σκουπίδια και η "μιάς δόσης" 300% περισσότερα!
Συμπυκνωμένο γάλα σε "κανονικά" κουτιά, σε μικρά κουτιά και σε «κυπελάκια» μιάς δόσης.
Ως προς το κόστος, με το πρώτο ως βάση {100%} η μικρότερη συσκευασία ήταν 180% ακριβότερη και η "μιάς δόσης" 400%, τέσσερις φορές, ακριβότερη!
Ως προς τον όγκο απορριμμάτων, με το πρώτο πάλι ως βάση {100%} η μικρότερη συσκευασία «παρήγαγε» 200% περισσότερα σκουπίδια και η "μιάς δόσης" 450% περισσότερα!
Με ενδιαφέρον θα έβλεπα τις δικές σας συγκρίσεις.

...δια το θεαθήναι και το ευπώλητον
Το διάβασα κάπου και μού άρεσε:
«Ο πλούτος δεν έχει καμμιά αξία, αν δεν επιδεικνύεται».
Και γιαυτό τό έβαλαν ...αμέτι-μουαμέτι να μάς δημιουργούν ψευδαίσθηση πλούτου με φανταχτερές -πλην όμως ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ συνήθως- συσκευασίες.
Να ξαναθυμίσουμε κάτι: Τόσο το κόστος της διαφήμισης {για να γίνει κάποιο προϊόν ..."επώνυμο"...} όσο και της συσκευασίας ΕΜΕΙΣ τά πληρώνουμε, γιατί όλα αυτά ενσωματώνονται από τον παραγωγό-έμπορο στην τιμή πώλησης.
Άρα όσο πιό πολύ διαφημίζεται ένα προϊόν και όσο πιο «πλουμιστή» συσκευασία έχει τόσο πιο ακριβά -και... στον γάμο του καραγκιόζη, στα χαμένα- τό πληρώνουμε.
Ειδικά οι πολυσυσκευασίες, ακόμα κι όταν δεν είναι παραπλανητικές, γίνονται μόνον και μόνον για την ευκολία πώλησης, όχι την δικιά μας:
Ένα απλό παράδειγμα: Οι σαρδέλλες Πορτογαλίας.
Παλιότερα ήταν σε κουτί κονσέρβας επάνω στο οποίο ήταν τυπωμένη η μάρκα και οι άλλες πληροφορίες. Τώρα το 
κουτί κονσέρβας είναι μέσα σέ ΑΛΛΟ χάρτινο κουτί, παραλληλεπίπεδο αυτό, ευκολώτερο στην στίβαση στα κιβώτια και στα ράφια...
Για 3, μισές, σαρδέλλες κάνεις ένα σωρό σκουπίδια!

Έλεος!

Παλιότερα το ΙΝΚΑ είχε κάνει μια καμπάνια για τις παραπλανητικές συσκευασίες. Απιθώνουν ένα τεράστιο κουτί {στα δημητριακά πρωϊνού π.χ.} και μέσα έχει μιά σακκούλα στα 2/3 ή το μισό του όγκου! Χορταίνει το μάτι αλλά όχι η κοιλιά...
Μια σκέτη κοροϊδία. Προτιμείστε δημητριακά σε σακκούλες. Που είναι και διαφανείς, αδερφέ, και βλέπεις τί παίρνεις. Όχι τεράστια αδιαφανή κουτιά που έχουν απ' έξω ...ξωγραφιστό το είδος!
Μιά ..."κλασσική" απάτη με την πολυσυσκευασία είναι η μείωση της ποσότητας στην ίδια τιμή: Παρατήρησα ότι -μία τουλάχιστον...- εταιρεία που παράγει φρυγανιές τίς μείωσε από 12 σε 11 φέτες σε κάθε ...υποφακελλάκι και τις πουλάει βέβαια στην ίδια τιμή με πριν!!! Αύξηση δηλαδή τιμής κατά 9%... Πολύ πάνω από τον πληθωρισμό. Ποιός θα θυμάται πόσες ήταν... ποιός θα κάτσει να τίς μετρήσει, σού λέει...

και... ανακατωτά
1. Η εκτόξευση των πωλήσεων εμφιαλωμένου νερού δεν πρέπει να είναι άσχετη με τα συνεχή δημοσιεύματα ότι τα δημοτικά δίκτυα νερού, "της βρύσης", είναι ασυντήρητα, έχουν παλιώσει κλπ. Όμως το τρεχούμενο νερό είναι ...τερχούμενο νερό και το εμφιαλωμένο, όταν κάθεται καιρό μέσα στα μπουκάλια, ακίνητο, αυτο-παράγει κωλοβακτηρίδια. Μην τό πίνετε. Εκτός ίσως ανάμεσα από Ιούνιο-Σεπτέμβριο... Τότε συγχωρείστε κάπως...
Άσε που...
Πρίν λίγα χρόνια σε ένα τμήμα του δρόμου Καρδίτσα-Λαμία σε μήκος 100 μέτρων μέτρησα στο έρεισμα και στα χωράφια δίπλα 89 πεταμένες φιάλες νερού δεξιά και, ...κρατηθείτε, 135 αριστερά. Σύνολο 224. Σε εκατό μέτρα δρόμο...
Και θυμίζω ότι αυτά τα εντελώς διαφανή πολυκαρβονικά μπουκάλια μπορούν πολύ καλά υπό ωρισμένες συνθήκες να λειτουργήσουν ως συγκεντρωτικοί φακοί και να προκαλέσουν πυρκαγιά στα ξερά χόρτα. Και στα διπλανά δάση βέβαια...
2. Μην παραξενευτείτε αν κάποτε, με τις εντεινόμενες δημοσιεύσεις για μόλυνση του αέρα, στις μεγάλες πόλεις κυρίως, αρχίσουν να μάς πουλάνε ...φούσκες με καθαρό αέρα να εισπνεύσουμε.
ΓΕΛΑΤΕ;;;
Αν νομίζετε ότι αυτό είναι πολύ διαφορετικό από την πώληση καθαρού {υποτίθεται...} νερού σε μπουκάλια, είστε ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ/-ΕΣ...
3. Το 1972 παίζονταν ένα έργο «επιστημονικής φαντασίας» με ελληνικό τίτλο "Ν. Υόρκη 2040" και αγγλικό "Soylent Green". Βρείτε το και δείτε το, με τον Κάρλ ...Χέστον ήτανε, αλλά δεν πειράζει... Κάμποσα από όσα περέγραφε ότι θα συμβαίνουν στις μεγαλουπόλεις το 2040, συμβαίνουν ήδη!!!
4. Πολλές «ωραίες» γεύσεις που κυκλοφορούν και διαφημίζονται {π.χ. στις σούπες-στιγμής} είναι σκέτα χημικά παρασκευάσματα, όλο διοξίνες. Βρείτε τον τρόπο να μην τίς χρειάζεστε...
5. Αν κάνατε το λάθος να αγοράσετε καλογυαλισμένα φρούτα {μήλα συνήθως...} πλύντε τα καλά με ΣΑΠΟΥΝΙ, γιατί τά περνάνε απ' έξω με κάτι σαν βερνίκι για να χτυπούν στο μάτι αλλά και για να κλείσουν οι πόροι και να διατηρούνται πιο πολύ καιρό στα ράφια.
6. Για τις διάφορες "κόλες" {κόκες-πέψες-λάϊτ-ζέρο και δεν συμμαζεύεται} τί να σάς πω... Έχουν ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο διαφημίζοντας ότι «πάνε με όλα»...
Χωρίς από τα "όλα" να εξαιρούν την ανοησία μας...

3/4/11

Η διαρκής πρωταπριλιά...
...τιμές σε εννενήντα εννιά!

...είτε σε 0.95, σε 0.90 και πάει λέοντας, 
ανάλογα με το βασικό μέγεθος της τιμής...
Παρακινήθηκα από τη διαφήμιση μιάς πολυεθνικής εταιρείας πολυκαταστημάτων για έπιπλα και τον σπιτικό εξοπλισμό γενικότερα, η οποία -ούτε λίγο ούτε πολύ!!!- υπονοεί ότι λειτουργεί και ως γραφείο ...συνοικεσίων τρόπον τινά(*) και καταλήγει με το "απίθανες" τιμές, και πήγα (για πρώτη μου φορά...) σε ένα κατάστημά της(**).
Πήρα στην είσοδο τόσο τον κατάλογό της (καπου 400 σελίδες!!!) όσο και το έντυπο για καταγραφή "λίστας αγορών" (προσφέρουν και μολυβάκι! Φοβερή οργάνωση!) και έκατσα και σημείωσα όσες τιμές μπόρεσα πριν βαρεθώ...
Νά το προϊόν του κόπου μου:
Ποτήρι 0.95, Ριχτάρι 2.95, Φαναράκι 2.95, Φαναράκι 3.95,
Αμπαζούρ 4.95, Τραπεζάκι 4.95, πατάκι 4.95, Σκαμπώ 5.95,
Κάδος 5.95, Τηγάνι "γουώκ" 6.95, Σάκκος 7.95, Βάζο 8.95,
Κουρτίνα 9.95, Χαλί 10.95, Πόστερ 13.95, Μαξιλαράκι 15.95,
Κάλυμμα κρεβατιού 15.95, Καρεκλάκι 16.95, Πουφ 24.95,
Έπιπλο τί-βί 36.95, Κουρτίνες 39.95, Χαλί 49.95, Χαλί 79.95.
Τί μανία κι αυτή με το "0.95"... Κάποιο πρόβλημα έχουν οι άνθρωποι...
Ή θα έχετε εσείς πρόβλημα, αν αγοράζετε από τέτοια μαγαζιά...
Συνεχίζω με είδη που κοστίζουν πάνω από 100 ευρά. Εκεί το μοτίβο αλλάζει και οι τιμές δεν καταλήγουν πλέον σε  "0.95" αλλά σε 99 ή σκέτο 9...
Σύνθεση αποθήκευσης 109, Διθέσιος καναπές 159, Καναπές 219,
Ντουλάπα 229, Συρταριέρα 249, Κρεβάτι 279, Καναπές 299,
Κρεβάτι 299, Ντουλάπι-βιτρίνα 379, Ντουλάπα 399,
Καρυδένια ντουλάπια κουζίνας 799.
Πράγματι ΑΠΙΘΑΝΕΣ τιμές!!!
«Φωτεινές» εξαιρέσεις:
Ένας τριθέσιος καναπές είχε τιμολογηθεί ακριβώς 300 ευρά και μιά ντουλάπα ακριβώς 600!

...«Απίθανες» τιμές που δείχνουν ότι η εταιρεία αυτή (χωρίς να είναι η μόνη...) θεωρεί τους πελάτες της εντελώς βλάκες, εντελώς κορόϊδα που ξεγελιούνται εύκολα.
Και βέβαια είναι αβίαστη η σκέψη:
Άμα με θεωρεί τόσο βλάκα να ξεγελιέμαι με τιμές «999», σίγουρα με θεωρεί αρκετά βλάκα και για να μού πασσάρει είτε σκάρτα προϊόντα είτε σε δυσανάλογη τιμή ή -το συνηθέστερο...- ΚΑΙ σκάρτα ΚΑΙ  σε δυσανάλογη τιμή...
- - - - - - - -
(*) Ακούγεται μιά κυρία να λέει για έναν κύριο που τήν βοήθησε να διαλέξει πολλά και διάφορα είδη από το συγκεκριμένο πολυκατάστημα καταλήγοντας με το... «έ! τώρα μένουμε μαζί!». Τέτοιο θράσος...
(**) Φυσικά δεν αγόρασα τίποτε...
Υ.Γ.
Η εταιρεία αυτή πρόσφατα εγκαινίασε πολυκατάστημα και στα Γιάννενα. Λόγω του μεγέθους όχι τόσο του ίδιου του καταστήματος, όσο των έργων που έγιναν για να ...ισοπεδωθεί ένας ολόκληρος λόφος και να συνδεθεί ο χώρος με την εθνική οδό (τεράστιος ανισόπεδος κόμβος κ.ά.) κάποιοι έκαναν τη σκέψη ότι ένα τέτοιο φαραωνικό κατασκεύασμα δεν μπορεί να έγινε με την προσδοκία κερδών. Ακόμα και αν καταφέρει να κλείσουν όλα τα επιπλάδικα στην περιοχή της Ηπείρου, δεν φαίνεται πιθανό να καλύψει από τα κέρδη μιά τόσο μεγάλη δαπάνη σε εύλογο χρόνο.
Οπότε μπαίνει στα ίσια το ερώτημα, μήπως πρόκειται για εγχείρημα κολοσσιαίας φοροδιαφυγής (υπό τον μανδύα της "επένδυσης") ή/και για ξέπλυμα μαύρου χρήματος...

13/1/11

Εντάξει... περνάμε χωρίς να πληρώσουμε το χαράτσι των διοδίων. Μετά τί γίνεται;;;

Από έντυπο της "Εθελοντικής Ομάδας Δράσης" Ν. Πιερίας, που έχει αποδειχτεί αρκετά δραστήρια στα πλαίσια του Πανελλαδικού Συντονιστικού Κινήσεων Αγώνα κατά των διοδίων, μεταφέρουμε τα εξής:

ΟΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ:
Από τους Ν.3605/2007 και Ν.3535/2007 προβλέπεται ότι η διέλευση οχήματος χωρίς την καταβολή διοδίου αποδεικνύεται από ευκρινή φωτογραφία του αριθμού κυκλοφορίας με επισημείωση του χρόνου διέλευσης και βεβαίωση της Δ/νσης Συγκοινωνιών για τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος.
Ο υπόχρεως (εσείς) δικαιούται να καταβάλει το τέλος, χωρίς άλλη επιβάρυνση, εντός προθεσμίας 15 ημερών από την έγγραφη ειδοποίηση της εταιρίας.
Μετά τις 15 μέρες η εταιρία μπορεί να ζητήσει -με διαταγή πληρωμής- την καταβολή 20πλάσιου ποσού του τέλους ως ΑΣΤΙΚΗ ποινή.
Σε κάθε περίπτωση, η άρνησή μας να πληρώσουμε διόδια και το ανέβασμα της μπάρας για να περάσουμε, δεν συνιστά ΠΟΙΝΙΚΟ αδίκημα, ούτε παράβαση του Κ.Ο.Κ.
Τα όργανα της Τροχαίας δεν επεμβαίνουν!
Εφόσον η εταιρία προχωρήσει στην έκδοση διαταγής πληρωμής οι πολίτες, είτε μεμονωμένα είτε ομαδικά, δικαιούνται να προσφύγουν στα αρμόδια Δικαστήρια, ώστε να κριθεί εάν οι παραπάνω νόμοι είναι αντισυνταγματικοί κατά τα άρθρα 7§1, 20§1&2 και 103§1 του Συντάγματος.

ΚΑΙ Η, συμπληρωματική, ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ:
Υπάρχει όμως και κάτι παραπέρα. Όλα τα διόδια, άσχετα αν εισπράττονται από ιδιωτικές εταιρίες είτε το ίδιο το κράτος, είναι ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ως φόροι χρήσης, αφού το άρθρο 4§5 του Συντάγματος ορίζει ξεκάθαρα:
«Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».
Δεν λέει «ανάλογα με τις ΑΝΑΓΚΕΣ τους» ούτε ανάλογα με την χρήση που κάνουν των δημόσιων αγαθών, όπως είναι ένας δρόμος!!!

Κι ακόμα κάτι:
Μπορούν να φωτογραφίσουν το αυτοκίνητο, όχι όμως και τον οδηγό! Ούτε έχουν δικαίωμα να τού πάρουν τα στοιχεία.
Οπότε στο Δικαστήριο θα πρέπει να αποδείξουν ότι ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του αυτοκινήτου ήταν και ο ΟΔΗΓΟΣ του, που αυτός αρνήθηκε να πληρώσει τα διόδια! Πράγμα καθόλου εύκολο, όπως κανείς αντιλαμβάνεται.
Υπάρχει δεδικασμένο στον Άρειο Πάγο, ήδη από τη δεκαετία του '70 σε υπόθεση προστίμου για παράνομο παρκάρισμα, ότι δεν μπορεί να υποχρεωθεί ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του αυτοκινήτου να πληρώσει πρόστιμο, απλώς γιατί βρέθηκε το αυτοκίνητό του παράνομα παρκαρισμένο. Αυτός που πρέπει να πληρώσει είναι ο ΟΔΗΓΟΣ, ο οποίος τό πάρκαρε παράνομα, που καθόλου υποχρεωτικό δεν είναι να συμπίπτει με τον ιδιοκτήτη.
Σοφό, έ!!!

Άρα, αν περάσετε χωρίς να πληρώσετε το χαράτσι και σάς στείλουν "διαταγή πληρωμής", {πράγμα που δεν έχουν πάντως κάνει έως τώρα, σε ευρεία κλίμακα τουλάχιστον, από το 2007 που έχει εκδηλωθεί το κίνημα μη πληρωμής διοδίων} έχετε πολλά «πατήματα» για να τούς βγάλετε ...νοκ-άουτ.

31/12/10

To 19,99 € του OTE και άλλα απατεωνίστικα


ΚΑΛΗ  ΧΡΟΝΙΑ !
και..., από καταναλωτική άποψη, θα είναι καλή μόνον εάν πάψτε να μπαίνετε σε μαγαζιά με τιμές «999» ή -ακόμα καλλίτερα!- αν μπαίνετε, κάντε μιά καλή βόλτα απασχολώντας τους πωλητές και φεύγετε χωρίς να αγοράσετε ΤΙΠΟΤΑ, λέγοντας φωναχτά πως εσείς δεν είστε κορόϊδο να αγοράζετε από μαγαζιά που σάς θεωρούν βλάκες προς εκμετάλλευση.
Όποια επιχείρηση σάς θεωρεί αρκετά βλάκες για να ελκύεστε από τιμές 19,99 €, όπως ο ΟΤΕ π.χ., είναι σίγουρο ότι σάς θεωρεί και αρκετά βλάκες για να σάς πασσάρει προϊόντα ή υπηρεσίες κακής ποιότητας ή υπερβολικής τιμής ή το πιθανότερο ΚΑΙ κακής ποιότητας ΚΑΙ υπερβολικής τιμής.
ΚΑΛΗ  ΧΡΟΝΙΑ !
Υ.Γ.
Κι ας μην ξεχνάμε ότι ο ΟΤΕ είναι πλέον υπό γερμανική διοίκηση (της Deutsche Telekom) της οποίας κάποιες «συμπατριώτισσες» εταιρείες, όπως η Ζήμενς, η Μερσεντές, η ΜΑΝ και άλλες έχουν ιδιαίτερα διακριθεί στην απάτη, την υπερτιμολόγηση, την δωροδοκία και την διαφθορά.
Να μην μάς κουνιούνται λοιπόν ότι είναι μεγάλη εταιρεία άρα ...δεν κάνει τέτοια. Πιθανότατα, επειδή ακριβώς είναι μεγάλη εταιρεία, είναι και μεγάλος απατεώνας...

9/12/10

Σκουπιδοτηλεόραση - Trash TV


Όταν προχτές έπεσα πάνω σε μιά εκπομπή της κας Αννίτας Πάνια, θυμήθηκα μιά πρόσφατη εκπομπή του Λαζόπουλου και δεν άλλαξα σταθμό, "κανάλι" τέλος πάντων. 
3-4 λεπτά τό άντεξα. Εκεί που παρουσίαζε [ή έστηνε...] μιά ιστορία, βγαίνει από τα παρασκήνια ο ...γνωστός «Άχ! ρέ Κούλα» κι άρχισε το ίδιο τροπάρι μπρος στην παρούσα Κούλα.
Ξεδοντιασμένος αλλά κοστουμάτος. Δεν ξέρω αν ήταν "Πρίνς Όλιβερ" ή "Αρμάνι" το κοστούμι του [δεν ξέρω καθόλου απ' αυτά...] ήταν κοστούμι όμως. Στην τρίχα.
Ίσως να ήταν κι η αμοιβή του για την τηλεοπτική ξεφτίλα. Ή μέρος της αμοιβής του... Όποιος ξέρει λεπτομέρειες ας μάς τις πει.
Δεν σκέφτομαι να παραθέσω εδώ κάποια «ιρεμιάδα» ή κάποιον «αναβαλλόμενο»[*] ενάντια σ' αυτού του είδους την σκουπιδοτηλεόραση. Η μόνιμη απάντηση είναι «αυτά θέλει το κοινό, αυτά τού προσφέρουμε». Το "μέσον" προσαρμόζεται στην "Αγορά". Για λεφτά τό κάνει ο ιδιοκτήτης του, λεφτά βγάζει. Οι «νόμοι»[**] της "Αγοράς" αυτό επιβάλλουν. Ο ιδιώτης επιχειρηματίας απλώς είναι ...νομοταγής.
Κι αυτός μεν για το συμφέρον του «καλά κάνει»... Τί συμφέρον έχουν όμως όσοι βλέπουν τέτοια θεάματα, μικρό δείγμα των οποίων είναι η παραπάνω [μακροβιώτατη μάλιστα] εκπομπή;;;
Το συμφέρον του ιδιοκτήτη είναι γνωστό: Έχει καλή τηλεθέαση, προσελκύει διαφημίσεις, κερδίζει.
Οι διαφημιζόμενοι επίσης κερδίζουν, αφού έχει καταμετρηθεί [από εξειδικευμένες εταιρείες έρευνας "Αγοράς"] ότι όταν δούνε τόσοι την διαφήμιση, τόσο ποσοστό τους θα αγοράσει τα προϊόντα.
Γιατί όμως να έχει καλή τηλεθέαση αυτή και οι παρόμοιες σκουπιδοεκπομπές;;;
* Γιατί βλέποντας τα χάλια των άλλων [πραγματικά ή στημένα, σκηνοθετημένα] γελάμε... Τόσο αντικοινωνικά όντα μάς έχουν καταντήσει.
* Γιατί βλέποντας τα χάλια των άλλων τρέφουμε το κόμπλεξ ...ανωτερότητας: Εμείς δεν έχουμε τέτοια χάλια, είμαστε καλύτεροι...

Μόνη "θεραπεία" η -απλή- σκέψη:
Όποιος βλέπει ότι σού αρέσει η σκουπιδοτηλεόραση, αβίαστα θα συμπεράνει ότι σού αρέσουν και τα σκουπιδοπροϊόντα.
Και τέτοια σού πουλάει.
-.-.-.-.-.-.-.-.-.
[*] Δεν έχω καταλάβει γιατί χρησιμοποιούμε αυτήν την έκφραση. Ένας εκκλησιαστικός ύμνος είναι. Που καθόλου δεν "παραπέμπει" σε βρισίδι... Έχει κανείς μιά εξήγηση;
[**] Πληθυντικός της ...μεγαλειότητας. Ένας είναι ο νόμος της "Αγοράς": Κερδίστε με κάθε τρόπο.

4/12/10

Η κρίση δεν είναι -μόνον- οικονομική...

Είναι πολύπλευρη: Είναι και κοινωνική, πολιτιστική, ψυχολογική... αλλά και κρίση {στοιχειώδους} εντιμότητας, αξιοπρέπειας, σοβαρότητας.
Σιγά το πράμμα θα πείτε...
Σιγά που δεν τό ξέραμε, αφού καθένας μας έχει την εμπειρία από ένα και δύο, αν όχι και από δεκάδες τέτοια συμπτώματα.
Εμένα «μού τήν έδωσε» όμως πρόσφατα μιά διαφήμιση επαρχιακού ξενοδοχείου και θέλω να σάς πω τον πόνο μου...
Για την αντιμετώπιση του οποίου έκατσα  και ανέσυρα-κατέγραψα και παλιότερα φαινόμενα διάφορων ειδών κρίσης, που αποδείχτηκαν ότι μπορούν να επιβιώνουν -κάποια μάλιστα να επιτείνονται, να θεριεύουν...- τον καιρό της οικονομικής κρίσης.
Αυτά θα παραθέσω πρώτα, αφήνοντας την διαφήμιση τελευταία.
# Είναι κρίση κοινωνική η αποδοχή της «στοχοποίησης» ομάδων εργαζόμενων, η -έστω σιωπηρή- συγκατάνευση στο να τούς φορτώνουν οι κυβερνώντες "τα τρία κακά της μοίρας μας" προκειμένου να περάσουν εύκολότερα τα απομυζητικά τους μέτρα. 
Ενώ όλοι ξέρουμε πόσο βδελυρό είναι το "διαίρει και βασίλευε", δεχόμαστε όμως χωρίς αντιδράσεις τις συνέπειες της εφαρμογής του.
Είχε συμβεί αυτό επί ΝΔ με τους υπάλληλους της ταλαίπωρης "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ", τώρα επί "σοσιαλιστικού" ΠΑΣΟΚ γίνεται με τους υπάλληλους του ΟΣΕ και τους Δημόσιους Υπάλληλους γενικότερα.
Και ...τσουπ, στην αναμπουμπούλα, βρήκε την ευκαιρία ο Λοβέρδος να περάσει την "τροποποίηση" -ουσιαστικά κατάργηση- των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι κρίση πολιτιστική να επιβιώνουν ακόμα -στα κανάλια της TV κυρίως αλλά κι αλλού...- οι διάφορες εκπομπές-σκουπίδια σαν τα διαβόητα "πρωϊνάδικα", τα "μπιγκ-μπράδερ" και τα παραπλήσια, οι "Ανίτες"...
Είναι κρίση ψυχολογική να επικρατούν στην αγορά, των ηλεκτρικών ειδών κυρίως αλλά και άλλων, οι τιμές «999». Συνεχίζουμε να αγοράζουμε από τέτοια χωρίς να σκεφτόμαστε πως όποιος μάς κοροϊδεύει έτσι ανοιχτά στο θέμα της τιμής ΣΙΓΟΥΡΑ μάς κοροϊδεύει και σε άλλα ζητήματα, όπως την ποιότητα των προϊόντων, τις "ευκολίες" πληρωμής, το σέρβις κλπ. 
Είναι κρίση εντιμότητας... χμ... Θα περιμένατε ίσως εδώ να γράψω για το περιβόητο «υπάρχουν λεφτά» του πρωθυπουργού μας πριν από τις εκλογές του 2009, που τόν έφεραν σ' αυτό το πόστο. Δεν θα σάς κάνω την χάρη όμως! Για τον απλό λόγο ότι θεωρώ πως ο κ. Γ.Α.Παπανδρέου τό εννοούσε αυτό που έλεγε! Και τό "απόδειξε" όλη η από τότε πραχτική του!
Βεβαίως «υπάρχουν λεφτά» -ή, καλλίτερα, ...υπήρχαν λεφτά- ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΜΑΣ ! Αυτό εννοούσε. Και φρόντισε -τί λέω;;; Φροντίζει συνεχώς!- να μάς τά λιγοστέψει όσο γίνεται περισσότερο.
Δείγματα κρίσης εντιμότητας είναι άλλα... Όπως π.χ. να τά ρίχνει όλα στην κακή διακυβέρνηση κατά την πενταετία της ΝΔ και όχι {και} στην προηγούμενη κάκιστη εικοσαετή διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ, για τμήμα της οποίας είναι συνυπεύθυνος κι ο ίδιος, όλο το διάστημα...
Είναι κρίση αξιοπρέπειας... -συγνώμη, πάλι στον Γ.Α.Π. θα αναφερθώ ως χαρακτηριστικότερο και πιο τσουχτερό για μάς παράδειγμα- τη μιά μέρα να βγαίνει σε συνάντηση της "Σοσιαλιστικής" Διεθνούς και να λέει τούτα και την επόμενη στο Υπουργικό Συμβούλιο να λέει άλλα, σχεδόν αντίθετα. Αμάν πιά η διγλωσσία!
Είναι σοβαρό δείγμα κρίσης σοβαρότητας να ασχολούμαστε με "δηλώσεις" του Πάγκαλου. Σαχλαμάρες έλεγε μιά ζωή, σαχλαμάρες λέει ακόμα. Ας αφήσουμε τους σαχλαμάρες των καναλιών, των ραδιοσταθμών και των εφημερίδων να ασχολούνται μαζί του. «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει» έλεγαν οι αρχαίοι μας.
Εμείς κανένα απολύτως λόγο δεν έχουμε να (απ)ασχολούμαστε μαζί του. Ακόμα κι όταν είναι υβριστικά και θρασύτατα προκλητικά όσα λέει.

Ας πάμε τώρα σε δύο δείγματα κρίσης, που κατά την σεμνοταπεινή μου γνώμη έχουν ένα "κομμάτι" από όλα τα παραπάνω είδη κρίσης.
# Η διαφήμιση επαρχιακού ξενοδοχείου, που ανάφερα στην αρχή, αφού εκθειάζει όσα προσφέρει  {spa, λασπόλουτρα, "ταϋλανδέζικο" μασσάζ κ.ά. με το αζημίωτο βέβαια...} καταλήγει με το εξής «ωραίο»:
«Η ζωή είναι ένα δώρο από εμάς για σάς»!!!
Τί λέτε, ρέ παιδιά... Αναλάβατε τώρα και το ρόλο του ...θεού;;;
Χαζομάρα θα πείτε... Μιά ακόμα διαφημιστική υπερβολή μέσα στις τόσες... Για σκεφτείτε το καλλίτερα όμως... Για σκεφτείτε πόσα αποκαλύπτει μιά τόσο μεγάλη υπερβολή.
Θέλω όμως ακόμα να αναφέρω εδώ και την απέχθειά μου για την πρόσφατη "εκστρατεία" -εναντίον μας προφανώς...- της πιστωτικής κάρτας "Diners Club" με τον γενικό τίτλο «belong». Καταλήγει το διαφημιστικό της με το "σλόγκαν": Τώρα ΑΝΗΚΕΙΣ στην Diners Club.
Τί λέτε, ρέ παιδιά... Είχαμε την υποψία ότι ΠΡΑΓΜΑΤΑ μάς θεωρείτε, απλές καταναλωτικές μηχανές κι όχι ανθρώπους, αλλά μην μάς τό λέτε έτσι κατάμουτρα!
ΜΗΝ αποχτήσετε λοιπόν πιστωτική κάρτα της Diners Club κι αν τυχόν έχετε, πετάξτε την. Ή, έστω, μην τήν χρησιμοποιείετε για κάποιο διάστημα.
Ακόμα καλλίτερα θα είναι δε, αν κάνετε "feed back", αν τούς τηλεφωνήσετε και διαμαρτυρηθείτε γιαυτήν την απαξιωτική "εκστρατεία".
Εκτός κι αν σάς αρέσει να είστε "πράγματα" και να "ανήκετε" στην Diners Club...

25/5/10

Cosmote - Γερμανός: Μήπως φέρονται αλαζονικά;;;

Αναγνώστης, επισκέπτης τέλος πάντων..., μάς παρακάλεσε να κοινολογήσουμε το εξής:
Η Cosmote - Γερμανός τού έκοψε την σύνδεση με το διαδίκτυο αρκετές μέρες (πάνω από 10...) προτού λήξει ο {διπλός} λογαριασμός που τού έστειλαν.
Φαίνεται πως είχαν πρόβλημα με τον υπολογισμό -και εισαγωγή στους λογαριασμούς- του νέου ΦΠΑ και δεν έστειλαν τον ενδιάμεσο για ταχυπληρωμή.
Όταν τούς πήρε τηλέφωνο, τού απάντησαν με πολύ "τουπέ, λέει- πως έπρεπε να φροντίσει να πληρώσει με δικιά του πρωτοβουλία, τον λογαριασμό που δεν είχε λάβει...
Λες και δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει ο άνθρωπος από το να παρακολουθεί την συχνότητα αποστολής των λογαριασμών τους...
Τέτοια αλλούτερα...
Κύριοι, κυρίες και ...κυριόπουλα της Cosmote - Γερμανός μήπως πήρατε ψηλά τον αμανέ;;;
Ξέρουμε ότι μάς βλέπετε σαν ...μυρμήγκια αλλά μην το παρακάνετε...

Μπορεί να σάς βγεί ξυνό, αν ξεκινήσουμε καμμιά ιντερνετική καμπάνια εναντίον σας!

16/3/10

Live now! pay later...

Ζήσε τώρα! πλήρωσε αργότερα...
Αυτή ήταν το "σλόγκαν" αφίσσας και τηλεοπτικής διαφήμισης μιάς πιστωτικής κάρτας στην Αγγλία πριν κάπου 40 χρόνια. Και ήταν "πλαισιωμένο" στο πρώτο σκέλος με ονειρικά τοπία κι ένα αγκαλιασμένο ζευγάρι και στο δεύτερο με ..."μούχλα" θανατερή, που προκαλούσε άλλους συνειρμούς.
Δεν ...επιβίωσε όμως για πολύ. Ξεσηκώθηκε η "Ένωση Καταναλωτών" και πίεσε τον αρμόδιο υπουργό με επιχειρήματα πως υπονοούσε ότι:
1. Μόνον οι διακοπές είναι «ζωή».
2. Πρέπει να πληρώσεις για να ζείς.
Πιέστηκε από το υπουργείο η εταιρεία κι αναγκάστηκε να αποσύρει το "σλόγκαν", που αρχικά είχε φανεί ότι «πιάνει», από την διαφημιστική της καμπάνια.

Αυτό το περιστατικό μού ήρθε στο μυαλό ακούγοντας κάποια κυβερνητική κυρία, την Λούκα νομίζω, να αναφέρει ότι στην Ελλάδα το συνολικό ύψος των προσωπικών δανείων {αυτών με το ληστρικό επιτόκιο...} το 2001 ήταν κάπου 21 δισεκατομμύρια ευρά και το 2008 είχε φτάσει τα 117!!!
«Φυσικό και επόμενο» θα σκεφτεί κανείς με την φοβερή και τρομερή πλύση εγκεφάλου που μάς έκαναν οι τράπεζες, με διαφημίσεις αλλά και «άλλα»{*} μέσα.
Και κέρδισαν βέβαια τεράστια ποσά από τη στυγνή εκμετάλλευση ατόμων και νοικοκυριών, την αφαίμαξή τους, την υπερχρέωσή τους.

2001 έως 2008... Μήπως τυχόν θυμάστε ποιοί μάς κυβέρνησαν αυτά τα χρόνια, να μού τό πείτε και μένα;
- - - - - - - - - - -
{*} Ξεκαρδιστική είναι η περίπτωση του μανάβη στη Θεσσαλονίκη, που έλαβε στο μαγαζί του ταχυδρομικά μιά πιστωτική κάρτα, αλλά και μιά επιστολή που τού έλεγε ότι, αν δεν θέλει την κάρτα, πρέπει να πάει στην Τράπεζα ...τάδε και να τήν επιστρέψει, αλλοιώς θα χρεωνόταν την προμήθεια!
Θύμωσε -και μπράβο του!- πήρε ένα τσουβάλι με 20 κιλά πατάτες και τό άφησε πάνω στο γραφείο του διευθυντή της τράπεζας με ένα σημείωμα πως, αν δεν ήθελε τις πατάτες, έπρεπε να τού τίς επιστρέψει στο μαγαζί του αλλοιώς θα τίς χρεωνόταν!
Πρα-γμα-τι-κό γεγονός! Ωραιότατος ο μανάβης.

27/2/10

Τα «τέλεια λεία» μαλλιά...

Τόσος κόσμος ασχολείται με ...τρίχες αυτόν τον καιρό... Είτε ασχολείται μεν με σοβαρά θέματα, λέει όμως τρίχες...
Ας ασχοληθώ λοιπόν κι εγώ με τρίχες.

Ο "γυμνός πίθηκος" ως γνωστόν μάς πρόκυψε από μαλλιαρούς πιθήκους. Κράτησε όμως και μερικά μαλλιά κι αυτός, ειδικά πάνω στο κεφάλι του.
Ίσως για να κρατάει ζεστές τις ιδέες του, αυτά που εφευρίσκει ο εγκέφαλός του.
Κάποια σημασία θα έχει να κρατιούνται ζεστά! Δεν μπορεί...

Τα μαλλιά αυτά για μέν τους (συνήθως άντρες) κυνηγούς ήταν κάπως πρόβλημα. Τους εμπόδιζαν να κινούνται μέσα στα δάση, στους θάμνους. Υπάρχει και εκείνη η τραγική βιβλική ιστορία του Αβεσσαλώμ. Τον κακομοίρη...
Τους εμπόδιζαν, γιαυτό θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι, κατά πλειοψηφία και κατά τεκμήριο, πρέπει να τά έκοβαν κοντά. Από την εποχή ιδίως που εφεύραν τα μαχαίρια και αργότερα τα ψαλίδια.

Για τις γυναίκες όμως, που συνήθως αναλάμβαναν την καρποσυλλογή και τις καλλιέργειες της φυλής, και απολάμβαναν μιά ήσυχη, απλή ζωή, χωρίς τρεξίματα, τα μαλλιά δεν ήταν τόσο εμπόδιο. Γιαυτό δεν είχαν σοβαρούς λόγους να τά κόβουν.
Το τί ακριβώς συμβαίνει με τις σύγχρονες σκιν-χεντίδες, που κουρεύονται γουλί ή/και τήν ξυρίζουν επιμελώς την κούτρα τους δεν τό έχω πολυκαταλάβει... Δεν έχω επαρκείς γνώσεις ψυχιατρικής, μπιχαβιερισμού, μανιερισμού, κοινωνιολογίας για να τό ψάξω καλά...
Δεν είχαν σοβαρούς λόγους να τά κόβουν οι γυναίκες τα μαλλιά τους. Αλλά τουναντίον τά εκμεταλλεύτηκαν ως στοιχείο εμφάνισης-έλξης του ετέρου φύλου. Κάτι όπως το παγώνι την ουρά του, δηλαδή.

Και τότε πήραν αμπάριζα οι παντός είδους "καλλωπιστές" και το τί λεφτά έχουν κονομήσει έκτοτε δεν λέγεται από τα -επίσης παντός είδους- απίθανα πλυστικά, καθαριστικά, αρωματικά, καλλυντικά, βελτιωτικά, ισχυροποιητικά, μαλακυντικά, σκληρυντικά, ορθοστατικά, λαμπεροποιητικά, ...κοντισιονικά, ισιωτικά, κατσαρωτικά, βαφτικά κ.ά.(*) σκευάσματα και μεθόδους-υλικά διευθέτησης των επί της κεφαλής τριχών.
Και σε τί τιμές... έ!


Είναι εντελώς απίθανο τί λεφτά ξοδεύονται γύρω από αυτές τις τρίχες!!!
Θα ευγνωμονώ εσαεί όποιον-όποια κάτσει και τά λογαριάσει. Εγώ αδυνατώ. Δεν διαθέτω κάν τις απαιτούμενες "προσλαμβάνουσες παραστάσεις" περί το θέμα.

Ήξερα όμως παλιότερα για το κατσάρωμα των τριχών, την διαβόητη "περμανάντ", οπότε μού την έδωσε μιά πρόσφατη διαφημιστική εκστρατεία ...ισιώματος των φυσικών κατσαρών ή κυματιστών μαλλιών, ώστε να αποχτήσει κάποια κυρία {και κύριος... και κύριος...} τα τέλεια ίσια και λεία μαλλιά...
Αυτό διατάζει ΤΩΡΑ η μόδα. Τρέξτε κυρίες μου (και κύριοί μου, μην το χαλάμε...)
Όλη η Παγκόσμια Οικονομία (η καπιταλιστική, η «ελεύθερη»...) πάνω στη μόδα στηρίζεται...
Και όχι μόνον στην μόδα των μαλλιών των ρούχων, των παπουτσιών, των στολιδιών...
Αλλά και των σπιτιών, των επίπλων, των αυτοκινήτων, των σκαφών, των ναρκωτικών... και των όπλων ακόμα...
Φτού....
και... θού, λαέ, φυλακήν τω στόματί μου...
-------------------------
(*) Ακόμα και ...ογκοποιητικά έβγαλαν, τρομάρα τους! Δεν φοβήθηκαν κάν τον απαίσιο συνειρμό...

31/1/10

Προσέξτε!
Όταν η πελατεία μειώνεται... αυξάνουν οι τιμές!
Ακόμα και στις εκπτώσεις!

♬♪♫♮♩
«Κατεβαίνουν οι τιμές
κι ανεβαίνει ο βερεσές
κι αρχίζουν τα παραπατήματα
και τότε πιά βλαστήμα τα»
♫♮♩♪♬

Έχω συγκεκριμένη καταγγελία παρατηρητικής κυρίας ότι ένα σκαλωτό ραφάκι που αγόρασε, πριν από τις εκπτώσεις, από αλυσσίδα {ειδών συσκευασίας κ.ά.} για 5,99€, τό είδε τώρα στον εκπτωτικό "κατάλογο" της ίδιας εταιρείας να διαφημίζεται ότι από, δήθεν, ...8,99€ και με την ...εκπληκτική έκπτωση 45%, προσφέρεται ...μόνον για 4,99€!!!
Ενώ βέβαια η πραγματική έκπτωση είναι μόλις 15%...

Τό 'χω ξαναγράψει και δεν θα βαρεθώ να τό επαναλαμβάνω.
Είναι απατεωνίστικη τακτική η τιμολόγηση σε «99».
Κι αυτοί που τήν εφαρμόζουν και κάπου αλλού θα προσπαθήσουν να σάς εξαπατήσουν!!!
ΜΗΝ ΜΠΑΙΝΕΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΜΑΓΑΖΙΑ.
Ή, ακόμα καλλίτερα, αν έχετε λίγο χρόνο:
Να μπαίνετε μέσα, να τούς τά ψέλνετε και να φεύγετε χωρίς να αγοράσετε!


Κι ένα ακόμα: Σε περίοδο οικονομικής κρίσης οι τιμές πολλές φορές αυξάνονται, δεν μειώνονται. Για το λόγο ότι οι επιχειρηματίες έχουν διαμορφώσει ένα επίπεδο εισπράξεων, "τζίρου", και διαβίωσης και όταν, λόγω κρίσης, η πελατεία τους μειώνεται, προσπαθούν να τό διατηρήσουν, πουλώντας τα, λιγότερα πλέον, είδη ακριβότερα.

Κάντε τις δικές σας παρατηρήσεις και πείτε μας, αν είναι σωστό αυτό.

20/12/09

Ζωή, «σκλάβα» του φαίνεσθαι

Δεν θα βαρεθούμε να γράφουμε για το «είναι και το έχειν», «να ΕΙΣΑΙ ή να ΕΧΕΙΣ» ή...«Consumo ergo sum»... Αλλά νά! Τά γράφουν κι άλλοι... Οι "υπογραμμίσεις" δικές μας.

Άρθρο στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 20-12-09, της Τασούλας Kαραϊσκάκη.
««««««««««««
Η διαφήμιση πολυτελών αγαθών που κυριαρχεί αυτές τις ημέρες στα ΜΜΕ ως γιορτινό προανάκρουσμα και υπόμνηση της ταύτισης των Χριστουγέννων με την καταναλωτική φρενίτιδα, μοιάζει να έχει -τις χαλεπές τούτες μέρες- μια παράταιρη λάμψη.
Παρεμβάλλεται στη συζήτηση για τις δυσκολίες του ζην, σαν μια άπιαστη προσομοίωση καλής ζωής, που δεν ξυπνάει ελπίδες αλλά εντείνει το αίσθημα του αδιέξοδου. Σαν είδωλο ενός κόσμου πλανερού, που πασχίζει να συμπαρασύρει τον θεατή μακριά από τον στόχο για μια ζωή με μέτρο· που «βγάζει τη γλώσσα» στους συρρικνωμένους μισθούς, τα ετοιμόρροπα επιδόματα, την άνιση κατανομή εισοδήματος, την εξασθένηση των δημόσιων αγαθών σε σχέση με τα ιδιωτικά, την αναχρηματοδότηση ενός συστήματος (του τραπεζικού) που μας βύθισε στην κρίση, αλλά και με το οποίο συνάπτουμε μια παράξενη συμφωνία - να αποκτούμε από αυτό, με πίστωση, τα χρήματά μας, όχι να τα κερδίζουμε από τη δουλειά μας...
Ακριβώς «όπως σε μια παρτίδα πόκερ, όταν οι μάρκες συγκεντρώνονται σε λίγα χέρια και οι υπόλοιποι παίκτες μπορούν να παραμείνουν στο παιχνίδι μόνο με δανεισμό» έγραφε στα απομνημονεύματά του ο Μάρινερ Εκλς, διοικητής (1934 - 1948) της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, αναλύοντας τα αίτια της κρίσης του ’29. Και εξηγούσε: «Η μαζική κατανάλωση προϋποθέτει διανομή του πλούτου ώστε να διαθέτουν τα άτομα αγοραστική δύναμη. Αντί της αναδιανομής αυτής, μια γιγαντιαία αντλία αναρρόφησης συγκέντρωσε σε λίγα χέρια τον παραγόμενο πλούτο». Και στους πολλούς έμειναν ως μόνη λύση τα δανεικά.
Η κατανάλωση με δανεικά προσφέρει, κυρίως σε συνθήκες σκληρής λιτότητας, την ψευδαίσθηση της ευημερίας, αλλά και εγκλωβίζει τον καταναλωτή σε έναν φαύλο κύκλο (τα χρέη εξοφλούνται με άλλα χρέη). Ομως, όταν η ποιότητα ζωής μας περνάει μέσα από την υπερκατανάλωση (αγοράζω, άρα υπάρχω), όταν η αγορά προϊόντων δίνει ταυτότητα και ορισμό στην ύπαρξη (είμαι το προϊόν που αποκτώ), το αντίδοτο στη συντριπτική οικονομική πίεση δεν αναζητείται πάντα στην ασκητική ζωή.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα (Μastercard), δύο στους τρεις δαπανούν όσα και πέρυσι και μόνο ένας στους τέσσερις έχει περικόψει κάπως τα έξοδά του. Ο ένας στους δύο χρωστάει σε δάνεια ή κάρτες.
Σύμφωνα με άλλη έρευνα (Πανεπιστήμιο Αθηνών), οι αναλήψεις μετρητών από κάρτες ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ τον μήνα, ενώ στη χώρα μας κυκλοφορούν 11 εκατ. κάρτες με συνολικές οφειλές άνω των 10 δισ. ευρώ!
Και, όσο πιο μεγάλο το χρέος τόσο και πιο αδύναμος ο δανειζόμενος. Υποχωρεί σε ληστρικές δεσμεύσεις, παραιτείται από διεκδικήσεις, συμβιβάζεται με αντίξοα, προσευχόμενος να του πέσει το λαχείο και να αποκατασταθεί η δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν αναρωτιόμαστε πού βαδίζουμε.
Προτιμούμε, αντί να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα κατά πρόσωπο, να το θάβουμε κάτω από την επιφάνεια μιας ζωής σκλάβας του «φαίνεσθαι» και των νεοπαγών συμβάσεων.
Πώς να μην κάνεις στο παιδί πάρτι; Πώς να μην ακολουθήσεις την παρέα στο Περτούλι; Πώς να μην τραπεζώσεις «χρήσιμους» φίλους;
Μια ζωή ρηχή, ακόρεστη, χωρίς συνείδηση, χωρίς μνήμη. Ως πότε θα είναι επιθυμητή μια τέτοια ύπαρξη προσαρτημένη στο πρόσκαιρο, το επιφανειακό, την καθήλωση στο άτομο, τη μανία της επίδειξης, τις κατακερματισμένες απολαύσεις;
Είναι ένα ανεστραμμένο όνειρο, όπου καταποντιζόμαστε.
»»»»»»»»»»»»

Και δεν καταποντιζόμαστε απλώς οικονομικά αλλα, κυρίως, ψυχικά, θα συμπληρώσω εγώ. Είναι ζωή αυτή που κάνουμε, όπως την κάνουμε;
Είναι ζωή να βγαίνει η βδομάδα με την ψυχή στο στόμα για νά 'χεις ν' αγοράσεις όσα αχρείαστα σε έπεισαν ότι έχεις ανάγκη;
Η «πλύση εγκεφάλου» δεν είναι τυχαία "εφεύρεση"...

18/10/09

Μήπως πρέπει να σταματήσει άμεσα η «απόσυρση»;

Στις 2 Σεπτεμβρίου στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», πιθανώς όμως και σε άλλες εφημερίδες, είχε δει το φώς της δημοσιότητας η παρακάτω είδηση:
«««««
Τέλος της απόσυρσης αυτοκινήτων στη Γερμανία
Στη λήξη του έφτασε σήμερα το μέτρο της επιδοτούμενης απόσυρσης αυτοκινήτων στη Γερμανία, με 2 εκ. άτομα να έχουν επωφεληθεί της «προσφοράς» του κράτους, που είχε κύριο στόχο την ενίσχυση του κλάδου αυτοκινήτου. Η ζήτηση τις τελευταίες μέρες του μέτρου είχε ανέλθει στα 14.000 αυτοκίνητα ανά ημέρα, υποδεικνύοντας την επιτυχία του να διατηρήσει «ζωντανή» την αγορά, καθώς η χώρα αντιμετωπίζει τη χειρότερη μεταπολεμική της ύφεση.
Ωστόσο, οι πωλήσεις είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πέσουν σημαντικά το 2010 επειδή οι ενδιαφερόμενοι αγόρασαν νωρίτερα το όχημά τους για να επωφεληθούν της επιδότησης της απόσυρσης με 2.500 ευρώ.
Οι αρμόδιοι απέκλεισαν το ενδεχόμενο παράτασης του μέτρου.
Από τον Φεβρουάριο που μπήκε σε εφαρμογή, το μέτρο της απόσυρσης έχει απορροφήσει συνολικά 5 δισ. ευρώ. Οι πωλήσεις αυτοκινήτων επικεντρώθηκαν στα μικρότερα μοντέλα, με τις ξένες μάρκες να είναι οι κυρίως ωφελημένες.
Μέσω των κρατικών μέτρων απόσυρσης ή τόνωσης με άλλους τρόπους της αγοράς αυτοκινήτου, οι πωλήσεις βελτιώθηκαν σημαντικά και σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο, όπως η Γαλλία, η Κίνα, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ.
Μια από τις «παρενέργειες» της απόσυρσης κατά τους οικονομολόγους αλλά και την ίδια την αγορά είναι το γεγονός ότι οι καταναλωτές ανέβαλαν άλλες αγορές για να πάρουν καινούργιο αυτοκίνητο, εξέλιξη η οποία πλήττει επίσης και την αγορά μεταχειρισμένων και τα συνεργεία.

»»»»»
Την ίδια μέρα, 2/9, ο τότε πρωθυπουργός κ. Καραμανλής, πιθανότατα ως ...δώρο προς το ΠΑΣΟΚ, που την επόμενη είχε τα "γενέθλιά" του, προκήρυξε πρόωρες εκλογές και το θέμα "χάθηκε" μέσα στην προεκλογική ατμόσφαιρα.
Τώρα όμως που τέλειωσε ο εκλογικός «τζερτζελές» και έχουμε καινούρια κυβέρνηση – και μάλοστα αντίπαλου κόμματος- καιρός είναι να σκεφτούμε μερικά πραγματάκια περί την διαβόητη "απόσυρση" αυτοκινήτων.
Η προϊστορία
Πρώτη φορά εφαρμόστηκε η απόσυρση αυτοκινήτων από την κυβέρνηση Μητσοτάκη 90-93, με αρμόδιο υπουργό τον Στέφανο Μάνο. Δύο ήταν οι βασικοί ισχυρισμοί: [1] Θα μειωθεί η ρύπανση με τα καταλυτικά συτοκίνητα. [2] Θα μειωθούν τα ατυχήματα, όταν αποσυρθούν οι "σακαράκες". Ο πρώτος ήταν της κυβέρνησης, τον δεύτερο χρησιμοποίησαν κυρίως τα γνωστά πουλημένα παπαγαλάκια των εφημερίδων, ραδιοφώνων, καναλιών.
Και οι δυό αποδείχτηκαν σκέτες μπαρούφες.
[1] Αποδείχτηκε ότι οι καταλύτες ρυπαίνουν περισσότερο, όταν "λήξουν" και δεν αντικατασταθούν. Ακούσατε κάποιον να λέει ότι άλλαξε καταλύτη; Σάς επέβαλε ποτέ κάποιο ΚΤΕΟ να τον αλλάξετε;
[2] Οι στατιστικές έδειξαν ότι αυξήθηκαν τα τροχαία δυστυχήματα, και ειδικά τα θανατηφόρα. Πράγμα φυσικό αφού τα καινούρια μπορούσαν να τρέχουν με αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες, αλλά στο μυαλό των περισσότερων ελλήνων παράμεινε η ιδέα ότι το τιμόνι είναι προέκταση του ...φαλλού τους. Όπως παράμειναν ίδιοι κι δρόμοι, φτιαγμένοι όχι για τέτοιες ταχύτητες.
Αυτό που έμεινε λοιπόν τότε ως "επιτυχία" της κυβέρνησης, {σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το μέτρο πρόβλεπε "απόσυρση" των πάντων, ακόμα και αυτοκινήτων παρωπλισμένων/ακινητοποιημένων από χρόνια...} ήταν ότι έκανε τους πλούσιους πλουσιώτερους... Ότι οι τσέπες των εισαγωγέων ξεχείλωσαν από το χρήμα...

Τό γε νυν έχον...
Η φετεινή ...ψιλοϊστορία ξεκίνησε με την απαλλαγή των νεοαγοραζόμενων αυτοκινήτων από το "τέλος ταξινόμησης", ποσό σημαντικό μόνον για τα μεγάλα, πολυτελή αυτοκίνητα και τα τζίπ, για τα οποία ήταν πράγματι ψηλό. Και ...άδειασαν οι εκθέσεις αυτοκινήτων από ό,τι πολυτελές είχαν. Διότι παρά την κρίση υπάρχει ακόμα πολύ «μαύρο» χρήμα στα πέριξ... Και πολλή επιδειξιομανία.
Η πιό αληθοφανής ερμηνεία ήταν ότι μάς πίεζαν κάποιες από τις χώρες της Ε.Ε. να βοηθήσουμε κι εμείς τον κλάδο τους αυτοκινήτων να μην καταρρεύσει. Γιατί μετά τέρμα τα "πακέτα Ντελόρ" και τα ΕΣΠΑ...
Είναι εκείνο που λέει: «Βόηθα με φτωχέ για να μην γίνω σαν εσένα»...
Αυγουστιάτικα, αφού είχε λήξει η περίοδος του μειωμένου "τέλους ταξινόμησης", ίσως και ως προεκλογικό μέτρο για τις πιθανολογούμενες τότε πρόωρες εκλογές, αναγγέλθηκε η εφαρμογή της "νέας" απόσυρσης, από την κυβέρνηση της Ν.Δ. πάντα.
Πολύ πιό περιωρισμένα και για λιγότερα λεφτά τώρα από ότι το 90-93.
Νομίζουμε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να το ξανασκεφτεί και να ακυρώσει αυτήν την αιμορραγία. Η οποία πέραν των άλλων, θα έχει και εδώ τις ίδιες παράπλευρες κακές συνέπειες που είχε και στη Γερμανία.
.