Πάντα ήταν χρήσιμη συμβουλή... Τώρα έγινε αδήριτη ανάγκη!

«Άμα σέ τρώει η πλάτη, κοίτα να βρείς τρόπο να ξυστείς μόνος σου!
Διότι, αν σέ ξύσει άλλος... ή θα σέ ξύσει αλλού ή θα σέ γρατσουνίσει...»

13/1/11

Εντάξει... περνάμε χωρίς να πληρώσουμε το χαράτσι των διοδίων. Μετά τί γίνεται;;;

Από έντυπο της "Εθελοντικής Ομάδας Δράσης" Ν. Πιερίας, που έχει αποδειχτεί αρκετά δραστήρια στα πλαίσια του Πανελλαδικού Συντονιστικού Κινήσεων Αγώνα κατά των διοδίων, μεταφέρουμε τα εξής:

ΟΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ:
Από τους Ν.3605/2007 και Ν.3535/2007 προβλέπεται ότι η διέλευση οχήματος χωρίς την καταβολή διοδίου αποδεικνύεται από ευκρινή φωτογραφία του αριθμού κυκλοφορίας με επισημείωση του χρόνου διέλευσης και βεβαίωση της Δ/νσης Συγκοινωνιών για τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος.
Ο υπόχρεως (εσείς) δικαιούται να καταβάλει το τέλος, χωρίς άλλη επιβάρυνση, εντός προθεσμίας 15 ημερών από την έγγραφη ειδοποίηση της εταιρίας.
Μετά τις 15 μέρες η εταιρία μπορεί να ζητήσει -με διαταγή πληρωμής- την καταβολή 20πλάσιου ποσού του τέλους ως ΑΣΤΙΚΗ ποινή.
Σε κάθε περίπτωση, η άρνησή μας να πληρώσουμε διόδια και το ανέβασμα της μπάρας για να περάσουμε, δεν συνιστά ΠΟΙΝΙΚΟ αδίκημα, ούτε παράβαση του Κ.Ο.Κ.
Τα όργανα της Τροχαίας δεν επεμβαίνουν!
Εφόσον η εταιρία προχωρήσει στην έκδοση διαταγής πληρωμής οι πολίτες, είτε μεμονωμένα είτε ομαδικά, δικαιούνται να προσφύγουν στα αρμόδια Δικαστήρια, ώστε να κριθεί εάν οι παραπάνω νόμοι είναι αντισυνταγματικοί κατά τα άρθρα 7§1, 20§1&2 και 103§1 του Συντάγματος.

ΚΑΙ Η, συμπληρωματική, ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ:
Υπάρχει όμως και κάτι παραπέρα. Όλα τα διόδια, άσχετα αν εισπράττονται από ιδιωτικές εταιρίες είτε το ίδιο το κράτος, είναι ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ως φόροι χρήσης, αφού το άρθρο 4§5 του Συντάγματος ορίζει ξεκάθαρα:
«Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».
Δεν λέει «ανάλογα με τις ΑΝΑΓΚΕΣ τους» ούτε ανάλογα με την χρήση που κάνουν των δημόσιων αγαθών, όπως είναι ένας δρόμος!!!

Κι ακόμα κάτι:
Μπορούν να φωτογραφίσουν το αυτοκίνητο, όχι όμως και τον οδηγό! Ούτε έχουν δικαίωμα να τού πάρουν τα στοιχεία.
Οπότε στο Δικαστήριο θα πρέπει να αποδείξουν ότι ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του αυτοκινήτου ήταν και ο ΟΔΗΓΟΣ του, που αυτός αρνήθηκε να πληρώσει τα διόδια! Πράγμα καθόλου εύκολο, όπως κανείς αντιλαμβάνεται.
Υπάρχει δεδικασμένο στον Άρειο Πάγο, ήδη από τη δεκαετία του '70 σε υπόθεση προστίμου για παράνομο παρκάρισμα, ότι δεν μπορεί να υποχρεωθεί ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του αυτοκινήτου να πληρώσει πρόστιμο, απλώς γιατί βρέθηκε το αυτοκίνητό του παράνομα παρκαρισμένο. Αυτός που πρέπει να πληρώσει είναι ο ΟΔΗΓΟΣ, ο οποίος τό πάρκαρε παράνομα, που καθόλου υποχρεωτικό δεν είναι να συμπίπτει με τον ιδιοκτήτη.
Σοφό, έ!!!

Άρα, αν περάσετε χωρίς να πληρώσετε το χαράτσι και σάς στείλουν "διαταγή πληρωμής", {πράγμα που δεν έχουν πάντως κάνει έως τώρα, σε ευρεία κλίμακα τουλάχιστον, από το 2007 που έχει εκδηλωθεί το κίνημα μη πληρωμής διοδίων} έχετε πολλά «πατήματα» για να τούς βγάλετε ...νοκ-άουτ.

31/12/10

To 19,99 € του OTE και άλλα απατεωνίστικα


ΚΑΛΗ  ΧΡΟΝΙΑ !
και..., από καταναλωτική άποψη, θα είναι καλή μόνον εάν πάψτε να μπαίνετε σε μαγαζιά με τιμές «999» ή -ακόμα καλλίτερα!- αν μπαίνετε, κάντε μιά καλή βόλτα απασχολώντας τους πωλητές και φεύγετε χωρίς να αγοράσετε ΤΙΠΟΤΑ, λέγοντας φωναχτά πως εσείς δεν είστε κορόϊδο να αγοράζετε από μαγαζιά που σάς θεωρούν βλάκες προς εκμετάλλευση.
Όποια επιχείρηση σάς θεωρεί αρκετά βλάκες για να ελκύεστε από τιμές 19,99 €, όπως ο ΟΤΕ π.χ., είναι σίγουρο ότι σάς θεωρεί και αρκετά βλάκες για να σάς πασσάρει προϊόντα ή υπηρεσίες κακής ποιότητας ή υπερβολικής τιμής ή το πιθανότερο ΚΑΙ κακής ποιότητας ΚΑΙ υπερβολικής τιμής.
ΚΑΛΗ  ΧΡΟΝΙΑ !
Υ.Γ.
Κι ας μην ξεχνάμε ότι ο ΟΤΕ είναι πλέον υπό γερμανική διοίκηση (της Deutsche Telekom) της οποίας κάποιες «συμπατριώτισσες» εταιρείες, όπως η Ζήμενς, η Μερσεντές, η ΜΑΝ και άλλες έχουν ιδιαίτερα διακριθεί στην απάτη, την υπερτιμολόγηση, την δωροδοκία και την διαφθορά.
Να μην μάς κουνιούνται λοιπόν ότι είναι μεγάλη εταιρεία άρα ...δεν κάνει τέτοια. Πιθανότατα, επειδή ακριβώς είναι μεγάλη εταιρεία, είναι και μεγάλος απατεώνας...

9/12/10

Σκουπιδοτηλεόραση - Trash TV


Όταν προχτές έπεσα πάνω σε μιά εκπομπή της κας Αννίτας Πάνια, θυμήθηκα μιά πρόσφατη εκπομπή του Λαζόπουλου και δεν άλλαξα σταθμό, "κανάλι" τέλος πάντων. 
3-4 λεπτά τό άντεξα. Εκεί που παρουσίαζε [ή έστηνε...] μιά ιστορία, βγαίνει από τα παρασκήνια ο ...γνωστός «Άχ! ρέ Κούλα» κι άρχισε το ίδιο τροπάρι μπρος στην παρούσα Κούλα.
Ξεδοντιασμένος αλλά κοστουμάτος. Δεν ξέρω αν ήταν "Πρίνς Όλιβερ" ή "Αρμάνι" το κοστούμι του [δεν ξέρω καθόλου απ' αυτά...] ήταν κοστούμι όμως. Στην τρίχα.
Ίσως να ήταν κι η αμοιβή του για την τηλεοπτική ξεφτίλα. Ή μέρος της αμοιβής του... Όποιος ξέρει λεπτομέρειες ας μάς τις πει.
Δεν σκέφτομαι να παραθέσω εδώ κάποια «ιρεμιάδα» ή κάποιον «αναβαλλόμενο»[*] ενάντια σ' αυτού του είδους την σκουπιδοτηλεόραση. Η μόνιμη απάντηση είναι «αυτά θέλει το κοινό, αυτά τού προσφέρουμε». Το "μέσον" προσαρμόζεται στην "Αγορά". Για λεφτά τό κάνει ο ιδιοκτήτης του, λεφτά βγάζει. Οι «νόμοι»[**] της "Αγοράς" αυτό επιβάλλουν. Ο ιδιώτης επιχειρηματίας απλώς είναι ...νομοταγής.
Κι αυτός μεν για το συμφέρον του «καλά κάνει»... Τί συμφέρον έχουν όμως όσοι βλέπουν τέτοια θεάματα, μικρό δείγμα των οποίων είναι η παραπάνω [μακροβιώτατη μάλιστα] εκπομπή;;;
Το συμφέρον του ιδιοκτήτη είναι γνωστό: Έχει καλή τηλεθέαση, προσελκύει διαφημίσεις, κερδίζει.
Οι διαφημιζόμενοι επίσης κερδίζουν, αφού έχει καταμετρηθεί [από εξειδικευμένες εταιρείες έρευνας "Αγοράς"] ότι όταν δούνε τόσοι την διαφήμιση, τόσο ποσοστό τους θα αγοράσει τα προϊόντα.
Γιατί όμως να έχει καλή τηλεθέαση αυτή και οι παρόμοιες σκουπιδοεκπομπές;;;
* Γιατί βλέποντας τα χάλια των άλλων [πραγματικά ή στημένα, σκηνοθετημένα] γελάμε... Τόσο αντικοινωνικά όντα μάς έχουν καταντήσει.
* Γιατί βλέποντας τα χάλια των άλλων τρέφουμε το κόμπλεξ ...ανωτερότητας: Εμείς δεν έχουμε τέτοια χάλια, είμαστε καλύτεροι...

Μόνη "θεραπεία" η -απλή- σκέψη:
Όποιος βλέπει ότι σού αρέσει η σκουπιδοτηλεόραση, αβίαστα θα συμπεράνει ότι σού αρέσουν και τα σκουπιδοπροϊόντα.
Και τέτοια σού πουλάει.
-.-.-.-.-.-.-.-.-.
[*] Δεν έχω καταλάβει γιατί χρησιμοποιούμε αυτήν την έκφραση. Ένας εκκλησιαστικός ύμνος είναι. Που καθόλου δεν "παραπέμπει" σε βρισίδι... Έχει κανείς μιά εξήγηση;
[**] Πληθυντικός της ...μεγαλειότητας. Ένας είναι ο νόμος της "Αγοράς": Κερδίστε με κάθε τρόπο.

4/12/10

Η κρίση δεν είναι -μόνον- οικονομική...

Είναι πολύπλευρη: Είναι και κοινωνική, πολιτιστική, ψυχολογική... αλλά και κρίση {στοιχειώδους} εντιμότητας, αξιοπρέπειας, σοβαρότητας.
Σιγά το πράμμα θα πείτε...
Σιγά που δεν τό ξέραμε, αφού καθένας μας έχει την εμπειρία από ένα και δύο, αν όχι και από δεκάδες τέτοια συμπτώματα.
Εμένα «μού τήν έδωσε» όμως πρόσφατα μιά διαφήμιση επαρχιακού ξενοδοχείου και θέλω να σάς πω τον πόνο μου...
Για την αντιμετώπιση του οποίου έκατσα  και ανέσυρα-κατέγραψα και παλιότερα φαινόμενα διάφορων ειδών κρίσης, που αποδείχτηκαν ότι μπορούν να επιβιώνουν -κάποια μάλιστα να επιτείνονται, να θεριεύουν...- τον καιρό της οικονομικής κρίσης.
Αυτά θα παραθέσω πρώτα, αφήνοντας την διαφήμιση τελευταία.
# Είναι κρίση κοινωνική η αποδοχή της «στοχοποίησης» ομάδων εργαζόμενων, η -έστω σιωπηρή- συγκατάνευση στο να τούς φορτώνουν οι κυβερνώντες "τα τρία κακά της μοίρας μας" προκειμένου να περάσουν εύκολότερα τα απομυζητικά τους μέτρα. 
Ενώ όλοι ξέρουμε πόσο βδελυρό είναι το "διαίρει και βασίλευε", δεχόμαστε όμως χωρίς αντιδράσεις τις συνέπειες της εφαρμογής του.
Είχε συμβεί αυτό επί ΝΔ με τους υπάλληλους της ταλαίπωρης "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ", τώρα επί "σοσιαλιστικού" ΠΑΣΟΚ γίνεται με τους υπάλληλους του ΟΣΕ και τους Δημόσιους Υπάλληλους γενικότερα.
Και ...τσουπ, στην αναμπουμπούλα, βρήκε την ευκαιρία ο Λοβέρδος να περάσει την "τροποποίηση" -ουσιαστικά κατάργηση- των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι κρίση πολιτιστική να επιβιώνουν ακόμα -στα κανάλια της TV κυρίως αλλά κι αλλού...- οι διάφορες εκπομπές-σκουπίδια σαν τα διαβόητα "πρωϊνάδικα", τα "μπιγκ-μπράδερ" και τα παραπλήσια, οι "Ανίτες"...
Είναι κρίση ψυχολογική να επικρατούν στην αγορά, των ηλεκτρικών ειδών κυρίως αλλά και άλλων, οι τιμές «999». Συνεχίζουμε να αγοράζουμε από τέτοια χωρίς να σκεφτόμαστε πως όποιος μάς κοροϊδεύει έτσι ανοιχτά στο θέμα της τιμής ΣΙΓΟΥΡΑ μάς κοροϊδεύει και σε άλλα ζητήματα, όπως την ποιότητα των προϊόντων, τις "ευκολίες" πληρωμής, το σέρβις κλπ. 
Είναι κρίση εντιμότητας... χμ... Θα περιμένατε ίσως εδώ να γράψω για το περιβόητο «υπάρχουν λεφτά» του πρωθυπουργού μας πριν από τις εκλογές του 2009, που τόν έφεραν σ' αυτό το πόστο. Δεν θα σάς κάνω την χάρη όμως! Για τον απλό λόγο ότι θεωρώ πως ο κ. Γ.Α.Παπανδρέου τό εννοούσε αυτό που έλεγε! Και τό "απόδειξε" όλη η από τότε πραχτική του!
Βεβαίως «υπάρχουν λεφτά» -ή, καλλίτερα, ...υπήρχαν λεφτά- ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΜΑΣ ! Αυτό εννοούσε. Και φρόντισε -τί λέω;;; Φροντίζει συνεχώς!- να μάς τά λιγοστέψει όσο γίνεται περισσότερο.
Δείγματα κρίσης εντιμότητας είναι άλλα... Όπως π.χ. να τά ρίχνει όλα στην κακή διακυβέρνηση κατά την πενταετία της ΝΔ και όχι {και} στην προηγούμενη κάκιστη εικοσαετή διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ, για τμήμα της οποίας είναι συνυπεύθυνος κι ο ίδιος, όλο το διάστημα...
Είναι κρίση αξιοπρέπειας... -συγνώμη, πάλι στον Γ.Α.Π. θα αναφερθώ ως χαρακτηριστικότερο και πιο τσουχτερό για μάς παράδειγμα- τη μιά μέρα να βγαίνει σε συνάντηση της "Σοσιαλιστικής" Διεθνούς και να λέει τούτα και την επόμενη στο Υπουργικό Συμβούλιο να λέει άλλα, σχεδόν αντίθετα. Αμάν πιά η διγλωσσία!
Είναι σοβαρό δείγμα κρίσης σοβαρότητας να ασχολούμαστε με "δηλώσεις" του Πάγκαλου. Σαχλαμάρες έλεγε μιά ζωή, σαχλαμάρες λέει ακόμα. Ας αφήσουμε τους σαχλαμάρες των καναλιών, των ραδιοσταθμών και των εφημερίδων να ασχολούνται μαζί του. «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει» έλεγαν οι αρχαίοι μας.
Εμείς κανένα απολύτως λόγο δεν έχουμε να (απ)ασχολούμαστε μαζί του. Ακόμα κι όταν είναι υβριστικά και θρασύτατα προκλητικά όσα λέει.

Ας πάμε τώρα σε δύο δείγματα κρίσης, που κατά την σεμνοταπεινή μου γνώμη έχουν ένα "κομμάτι" από όλα τα παραπάνω είδη κρίσης.
# Η διαφήμιση επαρχιακού ξενοδοχείου, που ανάφερα στην αρχή, αφού εκθειάζει όσα προσφέρει  {spa, λασπόλουτρα, "ταϋλανδέζικο" μασσάζ κ.ά. με το αζημίωτο βέβαια...} καταλήγει με το εξής «ωραίο»:
«Η ζωή είναι ένα δώρο από εμάς για σάς»!!!
Τί λέτε, ρέ παιδιά... Αναλάβατε τώρα και το ρόλο του ...θεού;;;
Χαζομάρα θα πείτε... Μιά ακόμα διαφημιστική υπερβολή μέσα στις τόσες... Για σκεφτείτε το καλλίτερα όμως... Για σκεφτείτε πόσα αποκαλύπτει μιά τόσο μεγάλη υπερβολή.
Θέλω όμως ακόμα να αναφέρω εδώ και την απέχθειά μου για την πρόσφατη "εκστρατεία" -εναντίον μας προφανώς...- της πιστωτικής κάρτας "Diners Club" με τον γενικό τίτλο «belong». Καταλήγει το διαφημιστικό της με το "σλόγκαν": Τώρα ΑΝΗΚΕΙΣ στην Diners Club.
Τί λέτε, ρέ παιδιά... Είχαμε την υποψία ότι ΠΡΑΓΜΑΤΑ μάς θεωρείτε, απλές καταναλωτικές μηχανές κι όχι ανθρώπους, αλλά μην μάς τό λέτε έτσι κατάμουτρα!
ΜΗΝ αποχτήσετε λοιπόν πιστωτική κάρτα της Diners Club κι αν τυχόν έχετε, πετάξτε την. Ή, έστω, μην τήν χρησιμοποιείετε για κάποιο διάστημα.
Ακόμα καλλίτερα θα είναι δε, αν κάνετε "feed back", αν τούς τηλεφωνήσετε και διαμαρτυρηθείτε γιαυτήν την απαξιωτική "εκστρατεία".
Εκτός κι αν σάς αρέσει να είστε "πράγματα" και να "ανήκετε" στην Diners Club...

25/5/10

Cosmote - Γερμανός: Μήπως φέρονται αλαζονικά;;;

Αναγνώστης, επισκέπτης τέλος πάντων..., μάς παρακάλεσε να κοινολογήσουμε το εξής:
Η Cosmote - Γερμανός τού έκοψε την σύνδεση με το διαδίκτυο αρκετές μέρες (πάνω από 10...) προτού λήξει ο {διπλός} λογαριασμός που τού έστειλαν.
Φαίνεται πως είχαν πρόβλημα με τον υπολογισμό -και εισαγωγή στους λογαριασμούς- του νέου ΦΠΑ και δεν έστειλαν τον ενδιάμεσο για ταχυπληρωμή.
Όταν τούς πήρε τηλέφωνο, τού απάντησαν με πολύ "τουπέ, λέει- πως έπρεπε να φροντίσει να πληρώσει με δικιά του πρωτοβουλία, τον λογαριασμό που δεν είχε λάβει...
Λες και δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει ο άνθρωπος από το να παρακολουθεί την συχνότητα αποστολής των λογαριασμών τους...
Τέτοια αλλούτερα...
Κύριοι, κυρίες και ...κυριόπουλα της Cosmote - Γερμανός μήπως πήρατε ψηλά τον αμανέ;;;
Ξέρουμε ότι μάς βλέπετε σαν ...μυρμήγκια αλλά μην το παρακάνετε...

Μπορεί να σάς βγεί ξυνό, αν ξεκινήσουμε καμμιά ιντερνετική καμπάνια εναντίον σας!

16/3/10

Live now! pay later...

Ζήσε τώρα! πλήρωσε αργότερα...
Αυτή ήταν το "σλόγκαν" αφίσσας και τηλεοπτικής διαφήμισης μιάς πιστωτικής κάρτας στην Αγγλία πριν κάπου 40 χρόνια. Και ήταν "πλαισιωμένο" στο πρώτο σκέλος με ονειρικά τοπία κι ένα αγκαλιασμένο ζευγάρι και στο δεύτερο με ..."μούχλα" θανατερή, που προκαλούσε άλλους συνειρμούς.
Δεν ...επιβίωσε όμως για πολύ. Ξεσηκώθηκε η "Ένωση Καταναλωτών" και πίεσε τον αρμόδιο υπουργό με επιχειρήματα πως υπονοούσε ότι:
1. Μόνον οι διακοπές είναι «ζωή».
2. Πρέπει να πληρώσεις για να ζείς.
Πιέστηκε από το υπουργείο η εταιρεία κι αναγκάστηκε να αποσύρει το "σλόγκαν", που αρχικά είχε φανεί ότι «πιάνει», από την διαφημιστική της καμπάνια.

Αυτό το περιστατικό μού ήρθε στο μυαλό ακούγοντας κάποια κυβερνητική κυρία, την Λούκα νομίζω, να αναφέρει ότι στην Ελλάδα το συνολικό ύψος των προσωπικών δανείων {αυτών με το ληστρικό επιτόκιο...} το 2001 ήταν κάπου 21 δισεκατομμύρια ευρά και το 2008 είχε φτάσει τα 117!!!
«Φυσικό και επόμενο» θα σκεφτεί κανείς με την φοβερή και τρομερή πλύση εγκεφάλου που μάς έκαναν οι τράπεζες, με διαφημίσεις αλλά και «άλλα»{*} μέσα.
Και κέρδισαν βέβαια τεράστια ποσά από τη στυγνή εκμετάλλευση ατόμων και νοικοκυριών, την αφαίμαξή τους, την υπερχρέωσή τους.

2001 έως 2008... Μήπως τυχόν θυμάστε ποιοί μάς κυβέρνησαν αυτά τα χρόνια, να μού τό πείτε και μένα;
- - - - - - - - - - -
{*} Ξεκαρδιστική είναι η περίπτωση του μανάβη στη Θεσσαλονίκη, που έλαβε στο μαγαζί του ταχυδρομικά μιά πιστωτική κάρτα, αλλά και μιά επιστολή που τού έλεγε ότι, αν δεν θέλει την κάρτα, πρέπει να πάει στην Τράπεζα ...τάδε και να τήν επιστρέψει, αλλοιώς θα χρεωνόταν την προμήθεια!
Θύμωσε -και μπράβο του!- πήρε ένα τσουβάλι με 20 κιλά πατάτες και τό άφησε πάνω στο γραφείο του διευθυντή της τράπεζας με ένα σημείωμα πως, αν δεν ήθελε τις πατάτες, έπρεπε να τού τίς επιστρέψει στο μαγαζί του αλλοιώς θα τίς χρεωνόταν!
Πρα-γμα-τι-κό γεγονός! Ωραιότατος ο μανάβης.

27/2/10

Τα «τέλεια λεία» μαλλιά...

Τόσος κόσμος ασχολείται με ...τρίχες αυτόν τον καιρό... Είτε ασχολείται μεν με σοβαρά θέματα, λέει όμως τρίχες...
Ας ασχοληθώ λοιπόν κι εγώ με τρίχες.

Ο "γυμνός πίθηκος" ως γνωστόν μάς πρόκυψε από μαλλιαρούς πιθήκους. Κράτησε όμως και μερικά μαλλιά κι αυτός, ειδικά πάνω στο κεφάλι του.
Ίσως για να κρατάει ζεστές τις ιδέες του, αυτά που εφευρίσκει ο εγκέφαλός του.
Κάποια σημασία θα έχει να κρατιούνται ζεστά! Δεν μπορεί...

Τα μαλλιά αυτά για μέν τους (συνήθως άντρες) κυνηγούς ήταν κάπως πρόβλημα. Τους εμπόδιζαν να κινούνται μέσα στα δάση, στους θάμνους. Υπάρχει και εκείνη η τραγική βιβλική ιστορία του Αβεσσαλώμ. Τον κακομοίρη...
Τους εμπόδιζαν, γιαυτό θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι, κατά πλειοψηφία και κατά τεκμήριο, πρέπει να τά έκοβαν κοντά. Από την εποχή ιδίως που εφεύραν τα μαχαίρια και αργότερα τα ψαλίδια.

Για τις γυναίκες όμως, που συνήθως αναλάμβαναν την καρποσυλλογή και τις καλλιέργειες της φυλής, και απολάμβαναν μιά ήσυχη, απλή ζωή, χωρίς τρεξίματα, τα μαλλιά δεν ήταν τόσο εμπόδιο. Γιαυτό δεν είχαν σοβαρούς λόγους να τά κόβουν.
Το τί ακριβώς συμβαίνει με τις σύγχρονες σκιν-χεντίδες, που κουρεύονται γουλί ή/και τήν ξυρίζουν επιμελώς την κούτρα τους δεν τό έχω πολυκαταλάβει... Δεν έχω επαρκείς γνώσεις ψυχιατρικής, μπιχαβιερισμού, μανιερισμού, κοινωνιολογίας για να τό ψάξω καλά...
Δεν είχαν σοβαρούς λόγους να τά κόβουν οι γυναίκες τα μαλλιά τους. Αλλά τουναντίον τά εκμεταλλεύτηκαν ως στοιχείο εμφάνισης-έλξης του ετέρου φύλου. Κάτι όπως το παγώνι την ουρά του, δηλαδή.

Και τότε πήραν αμπάριζα οι παντός είδους "καλλωπιστές" και το τί λεφτά έχουν κονομήσει έκτοτε δεν λέγεται από τα -επίσης παντός είδους- απίθανα πλυστικά, καθαριστικά, αρωματικά, καλλυντικά, βελτιωτικά, ισχυροποιητικά, μαλακυντικά, σκληρυντικά, ορθοστατικά, λαμπεροποιητικά, ...κοντισιονικά, ισιωτικά, κατσαρωτικά, βαφτικά κ.ά.(*) σκευάσματα και μεθόδους-υλικά διευθέτησης των επί της κεφαλής τριχών.
Και σε τί τιμές... έ!


Είναι εντελώς απίθανο τί λεφτά ξοδεύονται γύρω από αυτές τις τρίχες!!!
Θα ευγνωμονώ εσαεί όποιον-όποια κάτσει και τά λογαριάσει. Εγώ αδυνατώ. Δεν διαθέτω κάν τις απαιτούμενες "προσλαμβάνουσες παραστάσεις" περί το θέμα.

Ήξερα όμως παλιότερα για το κατσάρωμα των τριχών, την διαβόητη "περμανάντ", οπότε μού την έδωσε μιά πρόσφατη διαφημιστική εκστρατεία ...ισιώματος των φυσικών κατσαρών ή κυματιστών μαλλιών, ώστε να αποχτήσει κάποια κυρία {και κύριος... και κύριος...} τα τέλεια ίσια και λεία μαλλιά...
Αυτό διατάζει ΤΩΡΑ η μόδα. Τρέξτε κυρίες μου (και κύριοί μου, μην το χαλάμε...)
Όλη η Παγκόσμια Οικονομία (η καπιταλιστική, η «ελεύθερη»...) πάνω στη μόδα στηρίζεται...
Και όχι μόνον στην μόδα των μαλλιών των ρούχων, των παπουτσιών, των στολιδιών...
Αλλά και των σπιτιών, των επίπλων, των αυτοκινήτων, των σκαφών, των ναρκωτικών... και των όπλων ακόμα...
Φτού....
και... θού, λαέ, φυλακήν τω στόματί μου...
-------------------------
(*) Ακόμα και ...ογκοποιητικά έβγαλαν, τρομάρα τους! Δεν φοβήθηκαν κάν τον απαίσιο συνειρμό...

31/1/10

Προσέξτε!
Όταν η πελατεία μειώνεται... αυξάνουν οι τιμές!
Ακόμα και στις εκπτώσεις!

♬♪♫♮♩
«Κατεβαίνουν οι τιμές
κι ανεβαίνει ο βερεσές
κι αρχίζουν τα παραπατήματα
και τότε πιά βλαστήμα τα»
♫♮♩♪♬

Έχω συγκεκριμένη καταγγελία παρατηρητικής κυρίας ότι ένα σκαλωτό ραφάκι που αγόρασε, πριν από τις εκπτώσεις, από αλυσσίδα {ειδών συσκευασίας κ.ά.} για 5,99€, τό είδε τώρα στον εκπτωτικό "κατάλογο" της ίδιας εταιρείας να διαφημίζεται ότι από, δήθεν, ...8,99€ και με την ...εκπληκτική έκπτωση 45%, προσφέρεται ...μόνον για 4,99€!!!
Ενώ βέβαια η πραγματική έκπτωση είναι μόλις 15%...

Τό 'χω ξαναγράψει και δεν θα βαρεθώ να τό επαναλαμβάνω.
Είναι απατεωνίστικη τακτική η τιμολόγηση σε «99».
Κι αυτοί που τήν εφαρμόζουν και κάπου αλλού θα προσπαθήσουν να σάς εξαπατήσουν!!!
ΜΗΝ ΜΠΑΙΝΕΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΜΑΓΑΖΙΑ.
Ή, ακόμα καλλίτερα, αν έχετε λίγο χρόνο:
Να μπαίνετε μέσα, να τούς τά ψέλνετε και να φεύγετε χωρίς να αγοράσετε!


Κι ένα ακόμα: Σε περίοδο οικονομικής κρίσης οι τιμές πολλές φορές αυξάνονται, δεν μειώνονται. Για το λόγο ότι οι επιχειρηματίες έχουν διαμορφώσει ένα επίπεδο εισπράξεων, "τζίρου", και διαβίωσης και όταν, λόγω κρίσης, η πελατεία τους μειώνεται, προσπαθούν να τό διατηρήσουν, πουλώντας τα, λιγότερα πλέον, είδη ακριβότερα.

Κάντε τις δικές σας παρατηρήσεις και πείτε μας, αν είναι σωστό αυτό.

20/12/09

Ζωή, «σκλάβα» του φαίνεσθαι

Δεν θα βαρεθούμε να γράφουμε για το «είναι και το έχειν», «να ΕΙΣΑΙ ή να ΕΧΕΙΣ» ή...«Consumo ergo sum»... Αλλά νά! Τά γράφουν κι άλλοι... Οι "υπογραμμίσεις" δικές μας.

Άρθρο στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 20-12-09, της Τασούλας Kαραϊσκάκη.
««««««««««««
Η διαφήμιση πολυτελών αγαθών που κυριαρχεί αυτές τις ημέρες στα ΜΜΕ ως γιορτινό προανάκρουσμα και υπόμνηση της ταύτισης των Χριστουγέννων με την καταναλωτική φρενίτιδα, μοιάζει να έχει -τις χαλεπές τούτες μέρες- μια παράταιρη λάμψη.
Παρεμβάλλεται στη συζήτηση για τις δυσκολίες του ζην, σαν μια άπιαστη προσομοίωση καλής ζωής, που δεν ξυπνάει ελπίδες αλλά εντείνει το αίσθημα του αδιέξοδου. Σαν είδωλο ενός κόσμου πλανερού, που πασχίζει να συμπαρασύρει τον θεατή μακριά από τον στόχο για μια ζωή με μέτρο· που «βγάζει τη γλώσσα» στους συρρικνωμένους μισθούς, τα ετοιμόρροπα επιδόματα, την άνιση κατανομή εισοδήματος, την εξασθένηση των δημόσιων αγαθών σε σχέση με τα ιδιωτικά, την αναχρηματοδότηση ενός συστήματος (του τραπεζικού) που μας βύθισε στην κρίση, αλλά και με το οποίο συνάπτουμε μια παράξενη συμφωνία - να αποκτούμε από αυτό, με πίστωση, τα χρήματά μας, όχι να τα κερδίζουμε από τη δουλειά μας...
Ακριβώς «όπως σε μια παρτίδα πόκερ, όταν οι μάρκες συγκεντρώνονται σε λίγα χέρια και οι υπόλοιποι παίκτες μπορούν να παραμείνουν στο παιχνίδι μόνο με δανεισμό» έγραφε στα απομνημονεύματά του ο Μάρινερ Εκλς, διοικητής (1934 - 1948) της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, αναλύοντας τα αίτια της κρίσης του ’29. Και εξηγούσε: «Η μαζική κατανάλωση προϋποθέτει διανομή του πλούτου ώστε να διαθέτουν τα άτομα αγοραστική δύναμη. Αντί της αναδιανομής αυτής, μια γιγαντιαία αντλία αναρρόφησης συγκέντρωσε σε λίγα χέρια τον παραγόμενο πλούτο». Και στους πολλούς έμειναν ως μόνη λύση τα δανεικά.
Η κατανάλωση με δανεικά προσφέρει, κυρίως σε συνθήκες σκληρής λιτότητας, την ψευδαίσθηση της ευημερίας, αλλά και εγκλωβίζει τον καταναλωτή σε έναν φαύλο κύκλο (τα χρέη εξοφλούνται με άλλα χρέη). Ομως, όταν η ποιότητα ζωής μας περνάει μέσα από την υπερκατανάλωση (αγοράζω, άρα υπάρχω), όταν η αγορά προϊόντων δίνει ταυτότητα και ορισμό στην ύπαρξη (είμαι το προϊόν που αποκτώ), το αντίδοτο στη συντριπτική οικονομική πίεση δεν αναζητείται πάντα στην ασκητική ζωή.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα (Μastercard), δύο στους τρεις δαπανούν όσα και πέρυσι και μόνο ένας στους τέσσερις έχει περικόψει κάπως τα έξοδά του. Ο ένας στους δύο χρωστάει σε δάνεια ή κάρτες.
Σύμφωνα με άλλη έρευνα (Πανεπιστήμιο Αθηνών), οι αναλήψεις μετρητών από κάρτες ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ τον μήνα, ενώ στη χώρα μας κυκλοφορούν 11 εκατ. κάρτες με συνολικές οφειλές άνω των 10 δισ. ευρώ!
Και, όσο πιο μεγάλο το χρέος τόσο και πιο αδύναμος ο δανειζόμενος. Υποχωρεί σε ληστρικές δεσμεύσεις, παραιτείται από διεκδικήσεις, συμβιβάζεται με αντίξοα, προσευχόμενος να του πέσει το λαχείο και να αποκατασταθεί η δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν αναρωτιόμαστε πού βαδίζουμε.
Προτιμούμε, αντί να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα κατά πρόσωπο, να το θάβουμε κάτω από την επιφάνεια μιας ζωής σκλάβας του «φαίνεσθαι» και των νεοπαγών συμβάσεων.
Πώς να μην κάνεις στο παιδί πάρτι; Πώς να μην ακολουθήσεις την παρέα στο Περτούλι; Πώς να μην τραπεζώσεις «χρήσιμους» φίλους;
Μια ζωή ρηχή, ακόρεστη, χωρίς συνείδηση, χωρίς μνήμη. Ως πότε θα είναι επιθυμητή μια τέτοια ύπαρξη προσαρτημένη στο πρόσκαιρο, το επιφανειακό, την καθήλωση στο άτομο, τη μανία της επίδειξης, τις κατακερματισμένες απολαύσεις;
Είναι ένα ανεστραμμένο όνειρο, όπου καταποντιζόμαστε.
»»»»»»»»»»»»

Και δεν καταποντιζόμαστε απλώς οικονομικά αλλα, κυρίως, ψυχικά, θα συμπληρώσω εγώ. Είναι ζωή αυτή που κάνουμε, όπως την κάνουμε;
Είναι ζωή να βγαίνει η βδομάδα με την ψυχή στο στόμα για νά 'χεις ν' αγοράσεις όσα αχρείαστα σε έπεισαν ότι έχεις ανάγκη;
Η «πλύση εγκεφάλου» δεν είναι τυχαία "εφεύρεση"...

18/10/09

Μήπως πρέπει να σταματήσει άμεσα η «απόσυρση»;

Στις 2 Σεπτεμβρίου στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», πιθανώς όμως και σε άλλες εφημερίδες, είχε δει το φώς της δημοσιότητας η παρακάτω είδηση:
«««««
Τέλος της απόσυρσης αυτοκινήτων στη Γερμανία
Στη λήξη του έφτασε σήμερα το μέτρο της επιδοτούμενης απόσυρσης αυτοκινήτων στη Γερμανία, με 2 εκ. άτομα να έχουν επωφεληθεί της «προσφοράς» του κράτους, που είχε κύριο στόχο την ενίσχυση του κλάδου αυτοκινήτου. Η ζήτηση τις τελευταίες μέρες του μέτρου είχε ανέλθει στα 14.000 αυτοκίνητα ανά ημέρα, υποδεικνύοντας την επιτυχία του να διατηρήσει «ζωντανή» την αγορά, καθώς η χώρα αντιμετωπίζει τη χειρότερη μεταπολεμική της ύφεση.
Ωστόσο, οι πωλήσεις είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πέσουν σημαντικά το 2010 επειδή οι ενδιαφερόμενοι αγόρασαν νωρίτερα το όχημά τους για να επωφεληθούν της επιδότησης της απόσυρσης με 2.500 ευρώ.
Οι αρμόδιοι απέκλεισαν το ενδεχόμενο παράτασης του μέτρου.
Από τον Φεβρουάριο που μπήκε σε εφαρμογή, το μέτρο της απόσυρσης έχει απορροφήσει συνολικά 5 δισ. ευρώ. Οι πωλήσεις αυτοκινήτων επικεντρώθηκαν στα μικρότερα μοντέλα, με τις ξένες μάρκες να είναι οι κυρίως ωφελημένες.
Μέσω των κρατικών μέτρων απόσυρσης ή τόνωσης με άλλους τρόπους της αγοράς αυτοκινήτου, οι πωλήσεις βελτιώθηκαν σημαντικά και σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο, όπως η Γαλλία, η Κίνα, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ.
Μια από τις «παρενέργειες» της απόσυρσης κατά τους οικονομολόγους αλλά και την ίδια την αγορά είναι το γεγονός ότι οι καταναλωτές ανέβαλαν άλλες αγορές για να πάρουν καινούργιο αυτοκίνητο, εξέλιξη η οποία πλήττει επίσης και την αγορά μεταχειρισμένων και τα συνεργεία.

»»»»»
Την ίδια μέρα, 2/9, ο τότε πρωθυπουργός κ. Καραμανλής, πιθανότατα ως ...δώρο προς το ΠΑΣΟΚ, που την επόμενη είχε τα "γενέθλιά" του, προκήρυξε πρόωρες εκλογές και το θέμα "χάθηκε" μέσα στην προεκλογική ατμόσφαιρα.
Τώρα όμως που τέλειωσε ο εκλογικός «τζερτζελές» και έχουμε καινούρια κυβέρνηση – και μάλοστα αντίπαλου κόμματος- καιρός είναι να σκεφτούμε μερικά πραγματάκια περί την διαβόητη "απόσυρση" αυτοκινήτων.
Η προϊστορία
Πρώτη φορά εφαρμόστηκε η απόσυρση αυτοκινήτων από την κυβέρνηση Μητσοτάκη 90-93, με αρμόδιο υπουργό τον Στέφανο Μάνο. Δύο ήταν οι βασικοί ισχυρισμοί: [1] Θα μειωθεί η ρύπανση με τα καταλυτικά συτοκίνητα. [2] Θα μειωθούν τα ατυχήματα, όταν αποσυρθούν οι "σακαράκες". Ο πρώτος ήταν της κυβέρνησης, τον δεύτερο χρησιμοποίησαν κυρίως τα γνωστά πουλημένα παπαγαλάκια των εφημερίδων, ραδιοφώνων, καναλιών.
Και οι δυό αποδείχτηκαν σκέτες μπαρούφες.
[1] Αποδείχτηκε ότι οι καταλύτες ρυπαίνουν περισσότερο, όταν "λήξουν" και δεν αντικατασταθούν. Ακούσατε κάποιον να λέει ότι άλλαξε καταλύτη; Σάς επέβαλε ποτέ κάποιο ΚΤΕΟ να τον αλλάξετε;
[2] Οι στατιστικές έδειξαν ότι αυξήθηκαν τα τροχαία δυστυχήματα, και ειδικά τα θανατηφόρα. Πράγμα φυσικό αφού τα καινούρια μπορούσαν να τρέχουν με αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες, αλλά στο μυαλό των περισσότερων ελλήνων παράμεινε η ιδέα ότι το τιμόνι είναι προέκταση του ...φαλλού τους. Όπως παράμειναν ίδιοι κι δρόμοι, φτιαγμένοι όχι για τέτοιες ταχύτητες.
Αυτό που έμεινε λοιπόν τότε ως "επιτυχία" της κυβέρνησης, {σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το μέτρο πρόβλεπε "απόσυρση" των πάντων, ακόμα και αυτοκινήτων παρωπλισμένων/ακινητοποιημένων από χρόνια...} ήταν ότι έκανε τους πλούσιους πλουσιώτερους... Ότι οι τσέπες των εισαγωγέων ξεχείλωσαν από το χρήμα...

Τό γε νυν έχον...
Η φετεινή ...ψιλοϊστορία ξεκίνησε με την απαλλαγή των νεοαγοραζόμενων αυτοκινήτων από το "τέλος ταξινόμησης", ποσό σημαντικό μόνον για τα μεγάλα, πολυτελή αυτοκίνητα και τα τζίπ, για τα οποία ήταν πράγματι ψηλό. Και ...άδειασαν οι εκθέσεις αυτοκινήτων από ό,τι πολυτελές είχαν. Διότι παρά την κρίση υπάρχει ακόμα πολύ «μαύρο» χρήμα στα πέριξ... Και πολλή επιδειξιομανία.
Η πιό αληθοφανής ερμηνεία ήταν ότι μάς πίεζαν κάποιες από τις χώρες της Ε.Ε. να βοηθήσουμε κι εμείς τον κλάδο τους αυτοκινήτων να μην καταρρεύσει. Γιατί μετά τέρμα τα "πακέτα Ντελόρ" και τα ΕΣΠΑ...
Είναι εκείνο που λέει: «Βόηθα με φτωχέ για να μην γίνω σαν εσένα»...
Αυγουστιάτικα, αφού είχε λήξει η περίοδος του μειωμένου "τέλους ταξινόμησης", ίσως και ως προεκλογικό μέτρο για τις πιθανολογούμενες τότε πρόωρες εκλογές, αναγγέλθηκε η εφαρμογή της "νέας" απόσυρσης, από την κυβέρνηση της Ν.Δ. πάντα.
Πολύ πιό περιωρισμένα και για λιγότερα λεφτά τώρα από ότι το 90-93.
Νομίζουμε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να το ξανασκεφτεί και να ακυρώσει αυτήν την αιμορραγία. Η οποία πέραν των άλλων, θα έχει και εδώ τις ίδιες παράπλευρες κακές συνέπειες που είχε και στη Γερμανία.
.

24/9/09

Οικο-λογία και Οικο-νομία

«Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις» έλεγαν οι αρχαίοι. Ας «επισκεφτούμε» λοιπόν κάποιους όρους, κάποια ονόματα, όπως η Οικονομία και η Οικολογία, που, ειδικά τώρα πριν από τις εκλογές, είναι στην ..."ημερήσια διάταξη"... [Μανία πιά μ' αυτούς τους στρατιωτικούς όρους...]
Τις ακούμε από 10 έως ...100 φορές κάθε μέρα από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, τις διαβάζουμε άλλες τόσες σε εφημερίδες και περιοδικά.
H Οικο-λογία είναι μια επιστήμη που ερευνά, μελετάει, ασχολείται με τον οίκο, το σπίτι μας. Kαι ημών των «δίχειρων, άτριχων πιθήκων», όπως κάπου διάβασα ως ορισμό των ανθρώπων και μ' άρεσε, όσο και των υπόλοιπων των "κανονικών" πιθήκων, των άλλων ζώων και του περιβάλλοντος γενικότερα, της Γής, του σπιτιού όλων των υπάρξεων που γνωρίζουμε.
Είναι καινούρια επιστήμη: Aναπτύχθηκε στις δεκαετίες 1950-60, έγινε ευρύτερα γνωστή την επόμενη δεκατία, του 1970.

Υπάρχει όμως και μιά πολύ παλιότερη επιστήμη που ερευνά, μελετάει, ασχολείται με τα της Οικο-νομίας. Οικο-νομίας... Χμ...
Το «νόμος» έχει βγεί από το νέμομαι (κάτι σαν εκμεταλλεύομαι, απομυζώ, ως μέσο μεταβατικό ρήμα με ενεργητική σημασία) από όπου βγαίνει και η νομή (κάτι σαν βοσκή...). Με αυτή την έννοια πρέπει να "ξεκίνησε" και αργότερα διευρύνθηκε για να περιλάβει κάθε διάταξη/κανονισμό που ρυθμίζει τις σχέσεις των ανθρώπων σε μιά κοινωνία. Υπάρχει βέβαια και το ενεργητικό "νέμω" που όμως δεν συναντιέται πιά μόνο του αλλά μόνο ως σύνθετο: Διανέμω, απονέμω, κατανέμω κ.ά. Με παράγωγα τα διανομή, απονομή, κατανομή κ.ά.
Το "-νομία" πρέπει να «κόλλησε» στον "οίκο" ως παράγωγο του «νόμου» με την αυτήν την τελική σημασία του: Τις διατάξεις, τους κανονισμούς που διέπουν τα του οίκου μας. Αυτό φαίνεται και από τις άλλες σύνθετες λέξεις που εμφανίζεται και δίνει σχετικό νόημα: Παρα-νομία, αντι-νομία, δικο-νομία, πολυ-νομία κ.ά.

Το πώς η Οικονομία από «νόμοι για τα του οίκου μας», μιά έννοια ταυτόσημη σχεδόν με την Οικολογία, πήρε το νόημα που έχει σήμερα -ως κάτι που έχει να κάνει με αγαθά, αξίες, χρήμα- δεν μπόρεσα να το εντοπίσω.

Ίσως να είναι αντικείμενο της ...Ψυχιατρικής, στην οποία οι επιδόσεις μου δεν είναι σπουδαίες.

Ίσως όμως να είναι απότοκο της αντίληψης που μάς έχουν καλά καλλιεργήσει, ότι τα πάντα είναι πλέον εμπόρευμα, ειδικά στα πλαίσια της «ελεύθερης» αγοράς..., άρα και ο ίδιος ο "οίκος" μας, το περιβάλλον μας, η ζωή μας.
Αγοράζεται και πουλιέται σαν ένα σακκί πατάτες...
Οπότε... οικολογία = οικονομία από άλλη πλευρά...

Για πείτε κι εσείς.

30/8/09

Re...., Re..., Re.....!

Τα τρία σωτήρια «ρε-»...!
Δεν εννοώ βέβαια τα τρία "κλασσικά" «ρε», που πρώτα έρχονται στο μυαλό κάθε έλληνα πολίτη, όταν σκέφτεται την κοινωνική, οικονομική, πολιτική κατάσταση της χώρας μας...
- Ρέ! τους λεχρίτες!
- Ρέ! τους άχρηστους!
- Ρέ! τα λαμόγια!

Εννοώ τα τρία σωτήρια «re-», που είναι η πεμπτουσία της θετικής αντίδρασής μας στο πώς έχουν καταντήσει την φύση και την κοινωνία οι "αρχιερείς" κάπηλοι της «ελεύθερης» αγοράς και τα πολιτικοδημοσιογραφικά τσιράκια τους.
- Reduce!
- Reuse!
- Recycle!

- Ελάττωσε! (την περιττή κατανάλωση)
- Ξαναχρησιμοποίησε! (είδη και υλικά διαρκείας)
- Ανακύκλωσε! (υλικά που δεν ξαναχρησιμοποιούνται αυτούσια)

Και πάνω σ' αυτόν τον καμβά, σκέφτηκα να πώ τί άλλο συγκεκριμένο μπορούμε και πρέπει να κάνουμε για να δούμε άσπρη μέρα... «χωρίς να έχει χιονίσει»...
Και σάς καλώ βέβαια να κάνετε τη δική σας "συνεισφορά" με τις δικές σας σκέψεις πάνω στο θέμα.